نقدهای آسوشیتد پرس (The Associated Press) درباره فیلم و سریال‌ها

چگونه کُوگِلر همه چیز را به طور همزمان اجرا و آنها را به هم متصل می‌کند!؟

اگه بخوایم نقدی به فیلم وارد کنیم، اینه که طنز و کاریکاتورها کمی اغراق‌آمیز هستن و بیشتر شخصیت‌های مرد، زن‌ستیز و غیرمستقیم نمایش داده شدن. اما همین اغراق هم بخشی از چیزی‌ست که فیلم رو این‌قدر سرگرم‌کننده می‌کنه.

تمام اجزای این فیلم، از جمله بازیگران فوق‌العاده‌ای که کنار هم جمع شدن بدون هیچ نقصی با هم هماهنگ هستن. چیزی که مارول مدتیه نتونسته بهش برسه. اما مهم‌تر از همه، این فلورنس پیو هست که هر لحظه از فیلم رو کامل در اختیار داره.

این فیلم حاصل همکاری درخشان بین «بیرن» و نویسنده‌ـ‌کارگردان «برونستین» است؛ کسی که داستان را از تجربه‌های شخصی خودش در دوران مادری الهام گرفته. این همکاری فرصتی برای «بیرن» فراهم کرده تا فراتر از نقش‌های سبک و جذاب همیشگی‌اش برود و چهره‌ای متفاوت از خودش نشان دهد؛ بازیگری انعطاف‌پذیر و جسور که در یکی از سخت‌ترین نقش‌های دراماتیک دوران کاری‌اش خوش درخشیده است.

چطور می‌شه هم به گذشته برگشت و هم به جلو رفت؟ فیلم‌سازها خیلی هوشمندانه این کار رو انجام دادن؛ با استفاده از عناصر داستانی دو فیلم اول، معرفی شخصیت‌های جدید، و محو کردن مرز بین دنیای واقعی و دنیای دیجیتال.

معمولاً فیلم‌های سرقت سینمایی یا در موفقیتشون یا در شکستشون چشمگیرن. ریچاردت همه این جلوه‌ها رو حذف کرده و به جای اون، داستانی پرحس و حال درباره مردی روایت می‌کنه که یه اشتباه احمقانه می‌کنه و کم‌کم همه چیزش رو از دست می‌ده، مثل سقوطی آهسته از کوه.