رایان مورفی

رایان پاتریک مورفی نویسنده، کارگردان و تهیه‌ کننده تلویزیونی آمریکایی است که در ۹ نوامبر ۱۹۶۵ در ایندیاناپولیس، ایندیانا به دنیا آمد. مادرش جی. اندی مورفی نام داشت و پدرش قبل از اینکه پس از 30 سال بازنشسته شود، در صنعت روزنامه به عنوان مدیر تیراژ کار می کرد. او در خانواده ای کاتولیک بزرگ شد و دارای اصل و نسب ایرلندی - دانمارکی است. مورفی از کلاس اول تا هشتم به مدرسه کاتولیک رفت و از دبیرستان مرکزی وارن در ایندیاناپولیس فارغ التحصیل شد. او در کودکی با یک گروه کر اجرا می کرد که بعد کار او را در Glee نشان داد. مورفی در دانشگاه بلومینگتون ایندیانا در روزنامه‌ نگاری تحصیل کرد و عضو گروه آوازی Singing Hoosiers بود. او در سال 1986 در واشنگتن پست کارآموزی نمود. مورفی به‌عنوان روزنامه‌نگار شروع به کار برای میامی هرالد، لس‌آنجلس تایمز، نیویورک دیلی نیوز، ناکسویل نیوز سنتینل و اینترتینمنت ویکلی کرد.

فیلمنامه های رایان مورفی

او فیلمنامه نویسی را در اواخر دهه 1990 آغاز کرد، که استیون اسپیلبرگ فیلمنامه او "چرا نمی توانم آدری هپبورن باشم؟" را خرید. مورفی کار خود را در تلویزیون با سریال کمدی محبوب نوجوانان آغاز کرد که با همکاری جینا متیوز ساخته شد. این سریال در 29 سپتامبر 1999 از WB و به مدت دو فصل پخش شد و در سال 2001 به پایان رسید. در آن زمان، شرکت سازنده او رایان مورفی پروداکشنز قراردادی با برادران وارنر امضا کرد.

فیلم و سریال های رایان مورفی

او سپس سریال درام FX Nip/Tuck را ساخت که در 18 ژوئیه 2003 به نمایش درآمد. در سال 2004، مورفی اولین نامزدی جایزه Primetime Emmy را بخاطر کارگردانی برجسته برای یک سریال درام به دست آورد. مورفی در سال 2006 فیلمنامه فیلم سینمایی دونده با قیچی را بر اساس خاطرات آگوستن باروز نوشت و کارگردانی کرد. در 19 می 2009، مجموعه موزیکال کمدی- درام مورفی، Glee، برای اولین بار در فاکس پخش شد. مورفی به دلیل کارگردانی قسمت آزمایشی، اولین جایزه Primetime Emmy خود را به دست آورد. در سال 2010، مورفی اقتباسی از کتاب خاطرات الیزابت گیلبرت Eat, Pray, Love را کارگردانی کرد. مورفی در سال 2014 اقتباس فیلم تلویزیونی نمایشنامه «قلب عادی» اثر لری کرامر در برادوی را کارگردانی کرد. مورفی سپس با جیسون بلوم، تهیه کننده اجرایی The Normal Heart همکاری کرد تا دنباله ای برای فیلم ترسناک کالت-کلاسیک The Town That Dreaded Sundown بسازد.

پروژه بعدی مورفی، مجموعه درام آنتولوژی Feud، در سال 2017 در FX پخش شد. در سال 2018، مورفی درام رویه‌ای پلیسی 9-1-1 را خلق کرد و همچنین به عنوان کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی آن فعالیت داشت. مورفی و فالچوک با استیون کانالز تازه وارد سریال جدیدی به نام Pose را ساختند که در اواسط دهه 1980 شهر نیویورک در جامعه Ball اتفاق می‌افتد. در سپتامبر 2019، The Politician در نتفلیکس منتشر شد و بازخوردهای کلی آن مثبت بود. این سریال نامزد دو جایزه گلدن گلوب شد و برای فصل دوم تمدید گردید که در اواسط سال 2020 منتشر شد. مورفی سپس با همکاری مشترک سریال 9-1-1 9-1-1: Lone Star را ساخت که در ژانویه 2020 در فاکس پخش شد. مورفی با همکاری ایان برنان، Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story، یک مینی سریال ده قسمتی را ساخت که در سپتامبر 2022 در نتفلیکس پخش شد. این سریال در هفته اول اکران خود جایگاه شماره 1 نتفلیکس را به خود اختصاص داد.

مورفی شش جایزه Primetime Emmy از 36 نامزدی، یک جایزه تونی از دو نامزدی و دو نامزدی جایزه گرمی دریافت کرده است. او اغلب به عنوان "قدرتمندترین مرد" در تلویزیون مدرن توصیف شده است و بزرگترین قرارداد توسعه در تاریخ تلویزیون را با نتفلیکس امضا کرده است. مورفی به دلیل ایجاد تغییری در داستان ‌گویی فراگیر که «شخصیت‌های به حاشیه رانده شده را به گروه ها آورد» مورد توجه قرار گرفته است.