یک دزد شهری به نام قدرت میزبانی بعد از اینکه از بانک سرقت کرد از دوست های هم دستش جدا شد و با بدنی زخمی خودش را به دوست دوران کودکی اش سید رسول رساند.سید رسول مردی معتاد است که در میدان لاله زار برنامه های تماشاخانه را اعلام می کند و همسرش فاطمه بازیگر تماشاخانه هست
پرویز فنیزاده یکی از بازیگران شاخص تئاتر، سینما و تلویزیون ایران پیش از انقلاب بود که با نقشهای ماندگارش در ذهن مخاطب حک شد. او متولد ۷ بهمن ۱۳۱۶ در تهران و درگذشته ۵ اسفند ۱۳۵۸ در همان شهر بود. با بهرهگیری از سابقه تئاتری غنی و تسلط به بازی در آثار موج نو سینمای ایران، فنیزاده به یکی از چهرههای تأثیرگذار هنر ایران تبدیل شد.
نام کامل: پرویز فنیزاده
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: فارغالتحصیل دانشکده هنرهای دراماتیک
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: ۲ دختر (دنیا و هستی)
همسر(ها)
نام + بازه سالی (از–تا): هایده غیوری (۱۳۴۵–۱۳۵۸)
پرویز فنیزاده یکی از بازیگران شاخص تئاتر، سینما و تلویزیون ایران پیش از انقلاب بود که با نقشهای ماندگارش در ذهن مخاطب حک شد. او متولد ۷ بهمن ۱۳۱۶ در تهران و درگذشته ۵ اسفند ۱۳۵۸ در همان شهر بود. با بهرهگیری از سابقه تئاتری غنی و تسلط به بازی در آثار موج نو سینمای ایران، فنیزاده به یکی از چهرههای تأثیرگذار هنر ایران تبدیل شد.
پرویز فنیزاده در تهران چشم به جهان گشود و پیش از ورود به عرصه بازیگری، بهعنوان حروفچین و مصحّح در روزنامه «اطلاعات» فعالیت میکرد. از سال ۱۳۳۷ با شرکت در کلاسهای هنرپیشگی و تشکیل گروه تئاتر «گلسرخ» با دوستانش وارد فضای تئاتر شد. دوران نوجوانی و آغاز فعالیت هنری او با سختیهای زیادی همراه بود و او مجبور بود بین کار چاپخانه و تمرینهای نمایش توازن برقرار کند.
فنیزاده در بیش از ۱۹ فیلم سینمایی، از جمله «گاو» (۱۳۴۸)، «رگبار» (۱۳۵۰) و «گوزنها» (۱۳۵۴) حضور داشت. در عرصه تلویزیون نیز با سریالهایی چون «دایی جان ناپلئون» (۱۳۵۴) در نقش «مشقاسم» و «سلطان صاحبقران» (۱۳۵۵) در نقش «ملیجک» به شهرت عمومی رسید.
او پس از ورود به تئاتر، در سال ۱۳۴۰ عضو گروه تئاتر «پازارگاد» شد و از سال ۱۳۴۵ در اداره هنرهای دراماتیک مشغول شد. سرعت رشد حرفهای او در دهه ۱۳۴۰ و اوایل ۱۳۵۰، به همکاری با کارگردانان بزرگ موج نو سینما انجامید. حضور در آثار مهمی چون «رگبار» به کارگردانی بهرام بیضایی و «گوزنها» به کارگردانی مسعود کیمیایی نشاندهنده جدیت و سبک انتخاب نقشهای او بود.
فنیزاده برای بازی در فیلم «رگبار» در پنجمین دوره جشنواره سپاس (۱۳۵۲) جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. این جایزه نقطه عطفی در کارنامه او بود و نشان داد که بازی او در سینما نیز به اندازه تئاتر مورد توجه قرار گرفته است.
او علاوه بر بازیگری، تجربهای حرفهای در تئاتر داشت و در قصههای صحنهای متعدد شرکت کرده بود. نکته جالبتر اینکه برخی منابع از نقش کوتاه او در فیلم «خشت و آینه» (۱۳۴۴) به کارگردانی ابراهیم گلستان خبر دادهاند.
پرویز فنیزاده در ۵ اسفند ۱۳۵۸ بر اثر ابتلاء به بیماری کزاز درگذشت. برخی منابع نیز به مشکلات مالی و تنهایی او در پایان زندگیاش اشاره کردهاند و بیان کردهاند که فنیزاده بر اثر شرایط سخت زندگی و وضعیت نامناسب جسمی دچار بیماری شد.
اگرچه عمر کوتاهِ هنریِ او تنها حدود ۲۰ سال بود، اما پرویز فنیزاده اثری ماندگار به جای گذاشت که هنوز در تاریخ هنر ایران جا دارد. با نقشهایی که در سینما و تلویزیون ایفا کرد، نامش در میان بازیگران بزرگ ایران ثبت شد و هنوز یادش بهعنوان یکی از بازیگران تئاتر و سینمای ایران زنده است.
نام کامل: پرویز فنیزاده
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: فارغالتحصیل دانشکده هنرهای دراماتیک
فرزندان
تعداد پسر/دختر + نامها: ۲ دختر (دنیا و هستی)
همسر(ها)
نام + بازه سالی (از–تا): هایده غیوری (۱۳۴۵–۱۳۵۸)
پرویز فنیزاده یکی از بازیگران شاخص تئاتر، سینما و تلویزیون ایران پیش از انقلاب بود که با نقشهای ماندگارش در ذهن مخاطب حک شد. او متولد ۷ بهمن ۱۳۱۶ در تهران و درگذشته ۵ اسفند ۱۳۵۸ در همان شهر بود. با بهرهگیری از سابقه تئاتری غنی و تسلط به بازی در آثار موج نو سینمای ایران، فنیزاده به یکی از چهرههای تأثیرگذار هنر ایران تبدیل شد.
پرویز فنیزاده در تهران چشم به جهان گشود و پیش از ورود به عرصه بازیگری، بهعنوان حروفچین و مصحّح در روزنامه «اطلاعات» فعالیت میکرد. از سال ۱۳۳۷ با شرکت در کلاسهای هنرپیشگی و تشکیل گروه تئاتر «گلسرخ» با دوستانش وارد فضای تئاتر شد. دوران نوجوانی و آغاز فعالیت هنری او با سختیهای زیادی همراه بود و او مجبور بود بین کار چاپخانه و تمرینهای نمایش توازن برقرار کند.
فنیزاده در بیش از ۱۹ فیلم سینمایی، از جمله «گاو» (۱۳۴۸)، «رگبار» (۱۳۵۰) و «گوزنها» (۱۳۵۴) حضور داشت. در عرصه تلویزیون نیز با سریالهایی چون «دایی جان ناپلئون» (۱۳۵۴) در نقش «مشقاسم» و «سلطان صاحبقران» (۱۳۵۵) در نقش «ملیجک» به شهرت عمومی رسید.
او پس از ورود به تئاتر، در سال ۱۳۴۰ عضو گروه تئاتر «پازارگاد» شد و از سال ۱۳۴۵ در اداره هنرهای دراماتیک مشغول شد. سرعت رشد حرفهای او در دهه ۱۳۴۰ و اوایل ۱۳۵۰، به همکاری با کارگردانان بزرگ موج نو سینما انجامید. حضور در آثار مهمی چون «رگبار» به کارگردانی بهرام بیضایی و «گوزنها» به کارگردانی مسعود کیمیایی نشاندهنده جدیت و سبک انتخاب نقشهای او بود.
فنیزاده برای بازی در فیلم «رگبار» در پنجمین دوره جشنواره سپاس (۱۳۵۲) جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. این جایزه نقطه عطفی در کارنامه او بود و نشان داد که بازی او در سینما نیز به اندازه تئاتر مورد توجه قرار گرفته است.
او علاوه بر بازیگری، تجربهای حرفهای در تئاتر داشت و در قصههای صحنهای متعدد شرکت کرده بود. نکته جالبتر اینکه برخی منابع از نقش کوتاه او در فیلم «خشت و آینه» (۱۳۴۴) به کارگردانی ابراهیم گلستان خبر دادهاند.
پرویز فنیزاده در ۵ اسفند ۱۳۵۸ بر اثر ابتلاء به بیماری کزاز درگذشت. برخی منابع نیز به مشکلات مالی و تنهایی او در پایان زندگیاش اشاره کردهاند و بیان کردهاند که فنیزاده بر اثر شرایط سخت زندگی و وضعیت نامناسب جسمی دچار بیماری شد.
اگرچه عمر کوتاهِ هنریِ او تنها حدود ۲۰ سال بود، اما پرویز فنیزاده اثری ماندگار به جای گذاشت که هنوز در تاریخ هنر ایران جا دارد. با نقشهایی که در سینما و تلویزیون ایفا کرد، نامش در میان بازیگران بزرگ ایران ثبت شد و هنوز یادش بهعنوان یکی از بازیگران تئاتر و سینمای ایران زنده است.
