مریم پالیزبان بازیگر سینما و تئاتر و شاعر ایرانی است که با نقشآفرینی در «نفس عمیق» (۲۰۰۳) شناخته شد و برای آن در بیستویکمین جشنوارهٔ فجر نامزد بهترین بازیگر زن شد. او زادهٔ 15مهر 1360 در ارومیه است و مسیر هنریاش را با تلفیق پژوهش دانشگاهی و کار اجرایی ادامه داده است. پالیزبان پس از پایان تحصیلات در دانشگاه تهران، دکترای خود را در دانشگاه فرای برلین در فلسفه و علوم انسانی/مطالعات تئاتر دریافت کرد.
نام کامل: مریم پالیزبان
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر، شاعر، پژوهشگر تئاتر
آخرین مدرک تحصیلی: دکترای فلسفه و علوم انسانی (مطالعات تئاتر)
مریم پالیزبان بازیگر سینما و تئاتر و شاعر ایرانی است که با نقشآفرینی در «نفس عمیق» (۲۰۰۳) شناخته شد و برای آن در بیستویکمین جشنوارهٔ فجر نامزد بهترین بازیگر زن شد. او زادهٔ 15مهر 1360 در ارومیه است و مسیر هنریاش را با تلفیق پژوهش دانشگاهی و کار اجرایی ادامه داده است. پالیزبان پس از پایان تحصیلات در دانشگاه تهران، دکترای خود را در دانشگاه فرای برلین در فلسفه و علوم انسانی/مطالعات تئاتر دریافت کرد.
او در ارومیه به دنیا آمد و بعدها برای ادامهٔ تحصیل به تهران رفت.
از آثار شاخص او میتوان به «نفس عمیق» به کارگردانی پرویز شهبازی (۲۰۰۳)، «لرزندههای چربی/Fat Shaker» به کارگردانی محمد شیروانی (۲۰۱۳) و «لانتوری» به کارگردانی رضا درمیشیان (۲۰۱۶) اشاره کرد. نقش اصلی او در «نفس عمیق» و حضور پررنگش در «لانتوری» جایگاه او را تثبیت کرد. کارنامهٔ او بیشتر در سینمای هنری و مستقل ایران تعریف میشود.
پالیزبان علاوه بر بازیگری، در حوزهٔ مطالعات تئاتر فعال است. او کارشناسی هنرهای نمایشی/مطالعات تئاتر را در دانشگاه تهران (۲۰۰۴) به پایان رساند و سپس دکترای خود را در دانشگاه فرای برلین (۲۰۱۴) گرفت. بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ پژوهشگر مدعو در مرکز مطالعات ادبی و فرهنگی برلین (ZfL) بود و پروژههایی دربارهٔ تعزیه و اجراهای آیینی پی گرفت.
مهمترین افتخار ثبتشده برای او نامزدی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای «نفس عمیق» در جشنوارهٔ فجر است. آثارش در رویدادهای بینالمللی چون کن (حضور «نفس عمیق») و برلیناله («لانتوری») دیده شدهاند.
او افزون بر بازیگری، شاعر و پژوهشگر فرهنگ و تئاتر است و به فارسی، آلمانی و انگلیسی مینویسد. تمرکز پژوهشیاش بر آیینهای شیعی و پیوند هنرهای نمایشی با مفاهیم دینی بوده است. این دو مسیر موازی—پژوهش و اجرا—چهرهای متمایز از او در میان بازیگران ایرانی ساخته است.
پالیزبان با ترکیب تجربهٔ بازیگری در آثار شاخص و مسیر پژوهشی دانشگاهی، نمونهای از پیوند هنر و آکادمی در سینمای ایران است. نقشهای مؤثر، نامزدی فجر و فعالیتهای پژوهشی بینالمللی، جایگاه او را به عنوان هنرمندی جدی و چندبعدی تثبیت کرده است.
نام کامل: مریم پالیزبان
ملیت: ایرانی
شغلها: بازیگر، شاعر، پژوهشگر تئاتر
آخرین مدرک تحصیلی: دکترای فلسفه و علوم انسانی (مطالعات تئاتر)
مریم پالیزبان بازیگر سینما و تئاتر و شاعر ایرانی است که با نقشآفرینی در «نفس عمیق» (۲۰۰۳) شناخته شد و برای آن در بیستویکمین جشنوارهٔ فجر نامزد بهترین بازیگر زن شد. او زادهٔ 15مهر 1360 در ارومیه است و مسیر هنریاش را با تلفیق پژوهش دانشگاهی و کار اجرایی ادامه داده است. پالیزبان پس از پایان تحصیلات در دانشگاه تهران، دکترای خود را در دانشگاه فرای برلین در فلسفه و علوم انسانی/مطالعات تئاتر دریافت کرد.
او در ارومیه به دنیا آمد و بعدها برای ادامهٔ تحصیل به تهران رفت.
از آثار شاخص او میتوان به «نفس عمیق» به کارگردانی پرویز شهبازی (۲۰۰۳)، «لرزندههای چربی/Fat Shaker» به کارگردانی محمد شیروانی (۲۰۱۳) و «لانتوری» به کارگردانی رضا درمیشیان (۲۰۱۶) اشاره کرد. نقش اصلی او در «نفس عمیق» و حضور پررنگش در «لانتوری» جایگاه او را تثبیت کرد. کارنامهٔ او بیشتر در سینمای هنری و مستقل ایران تعریف میشود.
پالیزبان علاوه بر بازیگری، در حوزهٔ مطالعات تئاتر فعال است. او کارشناسی هنرهای نمایشی/مطالعات تئاتر را در دانشگاه تهران (۲۰۰۴) به پایان رساند و سپس دکترای خود را در دانشگاه فرای برلین (۲۰۱۴) گرفت. بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ پژوهشگر مدعو در مرکز مطالعات ادبی و فرهنگی برلین (ZfL) بود و پروژههایی دربارهٔ تعزیه و اجراهای آیینی پی گرفت.
مهمترین افتخار ثبتشده برای او نامزدی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای «نفس عمیق» در جشنوارهٔ فجر است. آثارش در رویدادهای بینالمللی چون کن (حضور «نفس عمیق») و برلیناله («لانتوری») دیده شدهاند.
او افزون بر بازیگری، شاعر و پژوهشگر فرهنگ و تئاتر است و به فارسی، آلمانی و انگلیسی مینویسد. تمرکز پژوهشیاش بر آیینهای شیعی و پیوند هنرهای نمایشی با مفاهیم دینی بوده است. این دو مسیر موازی—پژوهش و اجرا—چهرهای متمایز از او در میان بازیگران ایرانی ساخته است.
پالیزبان با ترکیب تجربهٔ بازیگری در آثار شاخص و مسیر پژوهشی دانشگاهی، نمونهای از پیوند هنر و آکادمی در سینمای ایران است. نقشهای مؤثر، نامزدی فجر و فعالیتهای پژوهشی بینالمللی، جایگاه او را به عنوان هنرمندی جدی و چندبعدی تثبیت کرده است.
