جان هولند کازال یکی از شاخصترین بازیگران شخصیتپرداز سینمای آمریکا بود که در عمر کوتاهش توانست تاثیری ماندگار بر هنر بازیگری بگذارد. او تنها در پنج فیلم ظاهر شد، ولی هر یک از آنها نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم شدند. کازال بیشتر به خاطر نقش فردو کورلئونه در «پدرخوانده» و «پدرخوانده بخش دوم» مشهور است.
نام کامل: جان هولند کازال
ملیت: آمریکایی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: BFA از دانشگاه بوستون / تحصیل در کالج اوبرلین
قد (سانتیمتر): 179
پدر: جان جوزف کازال
مادر: سسیلیا هالند
نام + بازه سالی: مرل استریپ (1976–1978)
جان هولند کازال یکی از شاخصترین بازیگران شخصیتپرداز سینمای آمریکا بود که در عمر کوتاهش توانست تاثیری ماندگار بر هنر بازیگری بگذارد. او تنها در پنج فیلم ظاهر شد، ولی هر یک از آنها نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم شدند. کازال بیشتر به خاطر نقش فردو کورلئونه در «پدرخوانده» و «پدرخوانده بخش دوم» مشهور است.
کازال در ۱۲ اوت ۱۹۳۵ در ریور، ماساچوست متولد شد. مادرش، سسیلیا هالند، ایرلندیتبار و پدرش ایتالیایی بود. او در شهر وینچستر بزرگ شد و تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را طی کرد. علاقه او به تئاتر در دوران مدرسه شکل گرفت و بعدها به کالج اوبرلین و دانشگاه بوستون برای تحصیل هنر نمایش رفت.
کازال در دوره فعالیت سینمایی کوتاهش تنها در پنج فیلم بلند حضور داشت: «پدرخوانده» (۱۹۷۲)، «گفتوگو» (۱۹۷۴)، «پدرخوانده بخش دوم» (۱۹۷۴)، «روز سگی» (۱۹۷۵)، و «شکارچی» (۱۹۷۸). او همچنین در تئاتر فعال بود و در نمایشهایی چون «The Indian Wants the Bronx» و «Line» اجرا داشت.
پس از فعالیت در تئاتر، کازال وارد دنیای سینما شد و نقش او در «پدرخوانده» زمینهساز همکاریهای مداوم با عوامل آن پروژه شد. علیرغم بیماری، او نقش خود را در «شکارچی» به پایان رساند. بازیگری کازال در هر اثرش تاثیرگذاری نشان داد و او به دلیل کیفیت شخصیتپردازیاش، از همکاران و منتقدان ستایش شد.
کازال دو بار جایزه Obie برای اجراهای خود در نمایشهای آفبروآی را دریافت کرد (برای «The Indian Wants the Bronx» و «Line») در دورهٔ ۱۹۶۷–۶۸. در زمینه سینما، نامزدی یک گلدن گلوب برای «روز سگی» بدست آورد. اگرچه او هرگز نامزد اسکار نشد، اما آثار او در فهرست آثار دارای ارزش آرشیوی سینمای آمریکا قرار گرفتند.
کازال تنها بازیگری است که در تمامی فیلمهایی که بازی کرده است، آن فیلمها نامزد بهترین فیلم اسکار بودهاند. وی علاوه بر هنر بازیگری، در عکاسی و کارهای پشت صحنه نیز فعالیت داشت. کازال رابطهای عاشقانه با مرل استریپ داشت و تا زمان مرگش با او بود.
در زمان بیماری او (سرطان ریه) تهدید شد که از پروژه «شکارچی» کنار گذاشته شود، اما استودیو و عوامل مجبور شدند با شرایط او پیش روند. پس از مرگاش، مستندی با عنوان «میدانستم تویی: بازکشف جان کازال» (I Knew It Was You) عرضه شد که شامل مصاحبه با همکارانش است. همچنین تئاتری در نیویورک به نام وی و دوستش والتر مکگین تأسیس شده است.
با وجود عمر کوتاه، جان کازال اثری بیبدیل در تاریخ هنر بازیگری بهجا گذاشت. آثار اندک او اما تماماً شاهکارهایی هستند که پس از سالها همچنان مطالعه و تحسین میشوند. سبک کمکلام و بیان درونی او، او را به الگویی فراتر از زمان بدل کرده است. میراث او نه در گستردگی، بلکه در عمق نقشش است که نسلها الهامبخش بودهاند.
نام کامل: جان هولند کازال
ملیت: آمریکایی
شغلها: بازیگر
آخرین مدرک تحصیلی: BFA از دانشگاه بوستون / تحصیل در کالج اوبرلین
قد (سانتیمتر): 179
پدر: جان جوزف کازال
مادر: سسیلیا هالند
نام + بازه سالی: مرل استریپ (1976–1978)
جان هولند کازال یکی از شاخصترین بازیگران شخصیتپرداز سینمای آمریکا بود که در عمر کوتاهش توانست تاثیری ماندگار بر هنر بازیگری بگذارد. او تنها در پنج فیلم ظاهر شد، ولی هر یک از آنها نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم شدند. کازال بیشتر به خاطر نقش فردو کورلئونه در «پدرخوانده» و «پدرخوانده بخش دوم» مشهور است.
کازال در ۱۲ اوت ۱۹۳۵ در ریور، ماساچوست متولد شد. مادرش، سسیلیا هالند، ایرلندیتبار و پدرش ایتالیایی بود. او در شهر وینچستر بزرگ شد و تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را طی کرد. علاقه او به تئاتر در دوران مدرسه شکل گرفت و بعدها به کالج اوبرلین و دانشگاه بوستون برای تحصیل هنر نمایش رفت.
کازال در دوره فعالیت سینمایی کوتاهش تنها در پنج فیلم بلند حضور داشت: «پدرخوانده» (۱۹۷۲)، «گفتوگو» (۱۹۷۴)، «پدرخوانده بخش دوم» (۱۹۷۴)، «روز سگی» (۱۹۷۵)، و «شکارچی» (۱۹۷۸). او همچنین در تئاتر فعال بود و در نمایشهایی چون «The Indian Wants the Bronx» و «Line» اجرا داشت.
پس از فعالیت در تئاتر، کازال وارد دنیای سینما شد و نقش او در «پدرخوانده» زمینهساز همکاریهای مداوم با عوامل آن پروژه شد. علیرغم بیماری، او نقش خود را در «شکارچی» به پایان رساند. بازیگری کازال در هر اثرش تاثیرگذاری نشان داد و او به دلیل کیفیت شخصیتپردازیاش، از همکاران و منتقدان ستایش شد.
کازال دو بار جایزه Obie برای اجراهای خود در نمایشهای آفبروآی را دریافت کرد (برای «The Indian Wants the Bronx» و «Line») در دورهٔ ۱۹۶۷–۶۸. در زمینه سینما، نامزدی یک گلدن گلوب برای «روز سگی» بدست آورد. اگرچه او هرگز نامزد اسکار نشد، اما آثار او در فهرست آثار دارای ارزش آرشیوی سینمای آمریکا قرار گرفتند.
کازال تنها بازیگری است که در تمامی فیلمهایی که بازی کرده است، آن فیلمها نامزد بهترین فیلم اسکار بودهاند. وی علاوه بر هنر بازیگری، در عکاسی و کارهای پشت صحنه نیز فعالیت داشت. کازال رابطهای عاشقانه با مرل استریپ داشت و تا زمان مرگش با او بود.
در زمان بیماری او (سرطان ریه) تهدید شد که از پروژه «شکارچی» کنار گذاشته شود، اما استودیو و عوامل مجبور شدند با شرایط او پیش روند. پس از مرگاش، مستندی با عنوان «میدانستم تویی: بازکشف جان کازال» (I Knew It Was You) عرضه شد که شامل مصاحبه با همکارانش است. همچنین تئاتری در نیویورک به نام وی و دوستش والتر مکگین تأسیس شده است.
با وجود عمر کوتاه، جان کازال اثری بیبدیل در تاریخ هنر بازیگری بهجا گذاشت. آثار اندک او اما تماماً شاهکارهایی هستند که پس از سالها همچنان مطالعه و تحسین میشوند. سبک کمکلام و بیان درونی او، او را به الگویی فراتر از زمان بدل کرده است. میراث او نه در گستردگی، بلکه در عمق نقشش است که نسلها الهامبخش بودهاند.
