برناردو برتولوچی کارگردان و فیلمنامهنویس برجستهٔ ایتالیایی بود که آثارش بهدلیل ترکیب بصری قوی و تجربههای تجربی شهرت دارند. به واسطهٔ فیلمهایی چون The Last Emperor و Last Tango in Paris در سطح بینالمللی شناخته شد و فعالیت حرفهای خود را از دههٔ ۱۹۶۰ آغاز کرد. سبکش بر سینمای معاصر تأثیر عمیقی گذاشته و هنوز پس از مرگش در ۲۰۱۸ بهعنوان یکی از بزرگان سینمای جهان یاد میشود.
نام کامل: Bernardo Bertolucci
لقب/القاب: OMRI
ملیت: ایتالیایی
شغلها: کارگردان، فیلمنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: تحصیل در رشتهٔ ادبیات مدرن در دانشگاه La Sapienza (ترک شده)
قد (سانتیمتر): 178
پدر: Attilio Bertolucci
مادر: Ninetta Giovanardi
Adriana Asti: ۱۹۷۸–۱۹۹۹
Clare Peploe: ۱۹۷۸–۲۰۱۸ (تا زمان مرگ او)
برناردو برتولوچی کارگردان و فیلمنامهنویس برجستهٔ ایتالیایی بود که آثارش بهدلیل ترکیب بصری قوی و تجربههای تجربی شهرت دارند. به واسطهٔ فیلمهایی چون The Last Emperor و Last Tango in Paris در سطح بینالمللی شناخته شد و فعالیت حرفهای خود را از دههٔ ۱۹۶۰ آغاز کرد. سبکش بر سینمای معاصر تأثیر عمیقی گذاشته و هنوز پس از مرگش در ۲۰۱۸ بهعنوان یکی از بزرگان سینمای جهان یاد میشود.
او در ۱۶ مارس ۱۹۴۱ در پارما در منطقهٔ امیلیا-رومانیا ایتالیا به دنیا آمد. پدرش آتیلیو برتولوچی شاعر، منتقد هنری و تاریخنگار هنر بود و مادرش نینتا جیواناردی آموزگار با اصالتی استرالیایی – ایتالیایی بود. او دوران کودکی را در مزرعهٔ پدربزرگش در باکانلی گذراند تا سن دوازده سالگی، سپس خانواده به رم مهاجرت کردند. برتولوچی از سنین نوجوانی علاقهمند به ادبیات و سینما شد و نخستین نوشتههای شعری خود را از پانزده سالگی منتشر کرد.
برتولوچی اولین اثر سینماییاش را در سال ۱۹۶۲ با فیلم La commare secca ساخت. او آثار برجستهای چون Before the Revolution (۱۹۶۴)، The Conformist (۱۹۷۰)، Last Tango in Paris (۱۹۷۲)، 1900 (۱۹۷۶)، The Last Emperor (۱۹۸۷)، The Sheltering Sky (۱۹۹۰)، Stealing Beauty (۱۹۹۶)، The Dreamers (۲۰۰۳) و Me and You (۲۰۱۲) را کارگردانی کرد.
او کار حرفهایاش را با همکاری با پیهرو پائولو پاسولینی آغاز کرد و به عنوان دستیار کارگردان در فیلم Accattone مشارکت داشت. در دهههای بعد، فیلمهایش همواره با مضامین سیاسی، روانشناختی و اجتماعی همراه بودند. او با فیلم The Last Emperor به اوج شهرت رسید و در مراسم اسکار سال ۱۹۸۸ برندهٔ بهترین کارگردانی شد. آخرین فیلم او «Me and You» در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
برتولوچی نخستین ایتالیایی بود که جایزهٔ بهترین کارگردانی اسکار را بدست آورد برای فیلم The Last Emperor. او جوایز متعددی مانند بفتا، گلدن گلوب، دو طلای شیر و نخل افتخاری کن را در کارنامه داشت. در سال ۲۰۰۷ جایزهٔ شیر طلایی افتخاری جشنوارهٔ ونیز و در ۲۰۱۱ نخل طلایی افتخاری کن را دریافت کرد.
مادر او اصالتاً استرالیایی داشت و نینتا جیواناردی در سیدنی متولد شده بود. : برتولوچی پس از دانشگاه La Sapienza در رم تحصیل کرد اما دانشگاه را برای سینما ترک کرد. او در آثار خود بارها به موضوعات ناخودآگاه، جنسیت، قدرت و سیاست پرداخت و سبک بصری غنیاش الهامبخش نسلهای بعدی شد.
نام کامل: Bernardo Bertolucci
لقب/القاب: OMRI
ملیت: ایتالیایی
شغلها: کارگردان، فیلمنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: تحصیل در رشتهٔ ادبیات مدرن در دانشگاه La Sapienza (ترک شده)
قد (سانتیمتر): 178
پدر: Attilio Bertolucci
مادر: Ninetta Giovanardi
Adriana Asti: ۱۹۷۸–۱۹۹۹
Clare Peploe: ۱۹۷۸–۲۰۱۸ (تا زمان مرگ او)
برناردو برتولوچی کارگردان و فیلمنامهنویس برجستهٔ ایتالیایی بود که آثارش بهدلیل ترکیب بصری قوی و تجربههای تجربی شهرت دارند. به واسطهٔ فیلمهایی چون The Last Emperor و Last Tango in Paris در سطح بینالمللی شناخته شد و فعالیت حرفهای خود را از دههٔ ۱۹۶۰ آغاز کرد. سبکش بر سینمای معاصر تأثیر عمیقی گذاشته و هنوز پس از مرگش در ۲۰۱۸ بهعنوان یکی از بزرگان سینمای جهان یاد میشود.
او در ۱۶ مارس ۱۹۴۱ در پارما در منطقهٔ امیلیا-رومانیا ایتالیا به دنیا آمد. پدرش آتیلیو برتولوچی شاعر، منتقد هنری و تاریخنگار هنر بود و مادرش نینتا جیواناردی آموزگار با اصالتی استرالیایی – ایتالیایی بود. او دوران کودکی را در مزرعهٔ پدربزرگش در باکانلی گذراند تا سن دوازده سالگی، سپس خانواده به رم مهاجرت کردند. برتولوچی از سنین نوجوانی علاقهمند به ادبیات و سینما شد و نخستین نوشتههای شعری خود را از پانزده سالگی منتشر کرد.
برتولوچی اولین اثر سینماییاش را در سال ۱۹۶۲ با فیلم La commare secca ساخت. او آثار برجستهای چون Before the Revolution (۱۹۶۴)، The Conformist (۱۹۷۰)، Last Tango in Paris (۱۹۷۲)، 1900 (۱۹۷۶)، The Last Emperor (۱۹۸۷)، The Sheltering Sky (۱۹۹۰)، Stealing Beauty (۱۹۹۶)، The Dreamers (۲۰۰۳) و Me and You (۲۰۱۲) را کارگردانی کرد.
او کار حرفهایاش را با همکاری با پیهرو پائولو پاسولینی آغاز کرد و به عنوان دستیار کارگردان در فیلم Accattone مشارکت داشت. در دهههای بعد، فیلمهایش همواره با مضامین سیاسی، روانشناختی و اجتماعی همراه بودند. او با فیلم The Last Emperor به اوج شهرت رسید و در مراسم اسکار سال ۱۹۸۸ برندهٔ بهترین کارگردانی شد. آخرین فیلم او «Me and You» در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
برتولوچی نخستین ایتالیایی بود که جایزهٔ بهترین کارگردانی اسکار را بدست آورد برای فیلم The Last Emperor. او جوایز متعددی مانند بفتا، گلدن گلوب، دو طلای شیر و نخل افتخاری کن را در کارنامه داشت. در سال ۲۰۰۷ جایزهٔ شیر طلایی افتخاری جشنوارهٔ ونیز و در ۲۰۱۱ نخل طلایی افتخاری کن را دریافت کرد.
مادر او اصالتاً استرالیایی داشت و نینتا جیواناردی در سیدنی متولد شده بود. : برتولوچی پس از دانشگاه La Sapienza در رم تحصیل کرد اما دانشگاه را برای سینما ترک کرد. او در آثار خود بارها به موضوعات ناخودآگاه، جنسیت، قدرت و سیاست پرداخت و سبک بصری غنیاش الهامبخش نسلهای بعدی شد.
فیلم Last Tango in Paris به دلیل صحنهٔ جنسی بحثانگیز با انتقادات فراوانی مواجه شد و در ایتالیا ممنوع شد. برتولوچی مدتی از حقوق مدنی خود محروم شد و جریمهٔ قانونی دریافت کرد. همچنین او در سیاستهای عمومی و فعالیتهای فرهنگی شرکت داشت و در سال ۲۰۰۹ امضاکنندهٔ نامهای برای آزادی رومانی پولانسکی بود.
برتولوچی یکی از بزرگترین فیلمسازان تاریخ سینمای ایتالیا و جهان بود، کسی که آثارش ترکیبی از صراحت بصری، دغدغه اجتماعی و تمهای روانشناختی دارند. او با فیلمهایی مانند The Last Emperor و Last Tango in Paris توانست مرزهای سینما را جابجا کند و به عنوان تأثیری ماندگار در تاریخ هنر سینما باقی بماند. مرگش در ۲۰۱۸ نقطهٔ پایانی بر یک مسیر درخشان بود، اما میراث او همچنان زنده است.
فیلم Last Tango in Paris به دلیل صحنهٔ جنسی بحثانگیز با انتقادات فراوانی مواجه شد و در ایتالیا ممنوع شد. برتولوچی مدتی از حقوق مدنی خود محروم شد و جریمهٔ قانونی دریافت کرد. همچنین او در سیاستهای عمومی و فعالیتهای فرهنگی شرکت داشت و در سال ۲۰۰۹ امضاکنندهٔ نامهای برای آزادی رومانی پولانسکی بود.
برتولوچی یکی از بزرگترین فیلمسازان تاریخ سینمای ایتالیا و جهان بود، کسی که آثارش ترکیبی از صراحت بصری، دغدغه اجتماعی و تمهای روانشناختی دارند. او با فیلمهایی مانند The Last Emperor و Last Tango in Paris توانست مرزهای سینما را جابجا کند و به عنوان تأثیری ماندگار در تاریخ هنر سینما باقی بماند. مرگش در ۲۰۱۸ نقطهٔ پایانی بر یک مسیر درخشان بود، اما میراث او همچنان زنده است.
