آدریانا آستی بازیگر برجستهٔ ایتالیاییِ تئاتر و سینما بود که از دههٔ ۱۹۵۰ با نقشآفرینیهای پرقدرت و همکاری با کارگردانانی چون لوکینو ویسکونتی، برناردو برتولوچی، پیر پائولو پازولینی و لوئیس بونوئل به شهرت رسید. او زادهٔ میلان (۱۹۳۱) بود و تا دهههای پایانی عمر در صحنه و پرده فعال ماند و در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در رم درگذشت.
نام کامل: آدریانا آستی (نام تولد: آدِیلاید آسته)
ملیت: ایتالیایی
شغلها: بازیگر، دوبلور
قد (سانتیمتر): 182
فابیو ماوری (–)
جورجو فرّارا (–۲۰۲۳)
آدریانا آستی بازیگر برجستهٔ ایتالیاییِ تئاتر و سینما بود که از دههٔ ۱۹۵۰ با نقشآفرینیهای پرقدرت و همکاری با کارگردانانی چون لوکینو ویسکونتی، برناردو برتولوچی، پیر پائولو پازولینی و لوئیس بونوئل به شهرت رسید. او زادهٔ میلان (۱۹۳۱) بود و تا دهههای پایانی عمر در صحنه و پرده فعال ماند و در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در رم درگذشت.
آستی با نام ثبت احوال «آدِیلاید آسته» در ۳۰ آوریل ۱۹۳۱ در میلان به دنیا آمد. ورودش به هنر با علاقه به صحنه آغاز شد و خیلی زود به گروههای استیبلِ بولزانو، میلان و تورین پیوست. نخستین توفیقهایش را در «محاکمهٔ جادوگرانِ سِیلِم/Crucible» به کارگردانی ویسکونتی کسب کرد.
از آثار سینمایی شاخص او میتوان «آکاتونه» (۱۹۶۱)، «پیش از انقلاب» (۱۹۶۴)، «لودویگ» (۱۹۷۳)، «شبحِ آزادی» (۱۹۷۴)، «یک تعطیلات کوتاه» (۱۹۷۳) و «بهترین سالهای جوانی» (۲۰۰۳) را نام برد. در سالهای متأخر در «پازولینی» (۲۰۱۴) و «Nome di donna/نام یک زن» (۲۰۱۸) ظاهر شد.
کار حرفهایاش از اواخر دههٔ ۱۹۴۰/اوایل ۱۹۵۰ آغاز شد و بر صحنهٔ تئاتر ایتالیا با نمایشهای «سنت ژان»، «روزهای خوش» و «لا لوکاندیرا» درخشید. همکاریهای مکرر با ویسکونتی و سپس مشارکت با بونوئل و برتولوچی جایگاهش را بهعنوان چهرهای مؤثر در موجهای هنری ایتالیا تثبیت کرد.
او برندهٔ جوایز معتبری چون «پرِمیو الئا نورا دوزه» (۱۹۹۳) شد و در فرانسه نیز جایزهٔ SIAE برای حضور در تئاتر ایتالیایی دریافت کرد. کارنامهاش مورد توجه جشنوارههای اروپایی، از جمله ونیز، قرار گرفت.
نام کامل تولدیاش «Adelaide Aste» بود. در ۱۹۹۹ همراه فرانکا والری کمدی «Alcool» را نوشت و بازی کرد. دوستیهای ادبی با السا مورانته و ناتالیا گینزبورگ و نقشهایی که برایش نوشته شدند، از وجوه شاخص مسیرش بود.
در زندگی خصوصی، ازدواجهای کوتاهمدت و رابطههای هنری خبرساز داشت و در سالهای پایانی با کارگردان جورجو فرّارا زندگی میکرد. او در ۹۴سالگی در خواب درگذشت.
آستی با بیش از هفت دهه حضور، پلی میان تئاتر اندیشمند و سینمای مؤلف ایتالیا بود؛ بازیگری چندوجهی که با انتخابهای جسورانه و همکاری با بزرگان، ردّی ماندگار در فرهنگ ایتالیایی گذاشت.
نام کامل: آدریانا آستی (نام تولد: آدِیلاید آسته)
ملیت: ایتالیایی
شغلها: بازیگر، دوبلور
قد (سانتیمتر): 182
فابیو ماوری (–)
جورجو فرّارا (–۲۰۲۳)
آدریانا آستی بازیگر برجستهٔ ایتالیاییِ تئاتر و سینما بود که از دههٔ ۱۹۵۰ با نقشآفرینیهای پرقدرت و همکاری با کارگردانانی چون لوکینو ویسکونتی، برناردو برتولوچی، پیر پائولو پازولینی و لوئیس بونوئل به شهرت رسید. او زادهٔ میلان (۱۹۳۱) بود و تا دهههای پایانی عمر در صحنه و پرده فعال ماند و در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در رم درگذشت.
آستی با نام ثبت احوال «آدِیلاید آسته» در ۳۰ آوریل ۱۹۳۱ در میلان به دنیا آمد. ورودش به هنر با علاقه به صحنه آغاز شد و خیلی زود به گروههای استیبلِ بولزانو، میلان و تورین پیوست. نخستین توفیقهایش را در «محاکمهٔ جادوگرانِ سِیلِم/Crucible» به کارگردانی ویسکونتی کسب کرد.
از آثار سینمایی شاخص او میتوان «آکاتونه» (۱۹۶۱)، «پیش از انقلاب» (۱۹۶۴)، «لودویگ» (۱۹۷۳)، «شبحِ آزادی» (۱۹۷۴)، «یک تعطیلات کوتاه» (۱۹۷۳) و «بهترین سالهای جوانی» (۲۰۰۳) را نام برد. در سالهای متأخر در «پازولینی» (۲۰۱۴) و «Nome di donna/نام یک زن» (۲۰۱۸) ظاهر شد.
کار حرفهایاش از اواخر دههٔ ۱۹۴۰/اوایل ۱۹۵۰ آغاز شد و بر صحنهٔ تئاتر ایتالیا با نمایشهای «سنت ژان»، «روزهای خوش» و «لا لوکاندیرا» درخشید. همکاریهای مکرر با ویسکونتی و سپس مشارکت با بونوئل و برتولوچی جایگاهش را بهعنوان چهرهای مؤثر در موجهای هنری ایتالیا تثبیت کرد.
او برندهٔ جوایز معتبری چون «پرِمیو الئا نورا دوزه» (۱۹۹۳) شد و در فرانسه نیز جایزهٔ SIAE برای حضور در تئاتر ایتالیایی دریافت کرد. کارنامهاش مورد توجه جشنوارههای اروپایی، از جمله ونیز، قرار گرفت.
نام کامل تولدیاش «Adelaide Aste» بود. در ۱۹۹۹ همراه فرانکا والری کمدی «Alcool» را نوشت و بازی کرد. دوستیهای ادبی با السا مورانته و ناتالیا گینزبورگ و نقشهایی که برایش نوشته شدند، از وجوه شاخص مسیرش بود.
در زندگی خصوصی، ازدواجهای کوتاهمدت و رابطههای هنری خبرساز داشت و در سالهای پایانی با کارگردان جورجو فرّارا زندگی میکرد. او در ۹۴سالگی در خواب درگذشت.
آستی با بیش از هفت دهه حضور، پلی میان تئاتر اندیشمند و سینمای مؤلف ایتالیا بود؛ بازیگری چندوجهی که با انتخابهای جسورانه و همکاری با بزرگان، ردّی ماندگار در فرهنگ ایتالیایی گذاشت.
