داستان فیلم رستاخیز 1388 روایتی از واقعه کربلا و جریانات پیش از آن را به نمایش میگذارد. نامه هایی از اهالی کوفه که حسین ابن علی را به این دیار کشاند و داستان حر ابن یزید ریاحی که تحت تاثیر خط فکری امام سوم شیعیان به او و دینش ایمان میآورد و همراه پسرش به شهادت میرسد.
احمدرضا درویش یکی از کارگردانان سرشناس سینمای ایران است که با آثاری در ژانر دفاع مقدس، تاریخی و حماسی، جایگاه ویژهای در سینمای پس از انقلاب دارد. او فعالیت خود را از اوایل دهه ۱۳۶۰ با کارگردانی آثار تلویزیونی آغاز کرد و در ادامه با فیلمهایی مانند «آخرین پرواز»، «کیمیا»، «دوئل» و «رستاخیز» به شهرت رسید. آثار درویش اغلب ترکیبی از درامی تحسینشده و مقولاتی تاریخی ـ اجتماعی هستند و توانستهاند توجه هم منتقدان و هم مخاطبان را جلب کنند.
نام کامل: احمدرضا درویش
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، تهیه-کننده، فیلمنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: فارغالتحصیل رشته گرافیک و معماری
احمدرضا درویش یکی از کارگردانان سرشناس سینمای ایران است که با آثاری در ژانر دفاع مقدس، تاریخی و حماسی، جایگاه ویژهای در سینمای پس از انقلاب دارد. او فعالیت خود را از اوایل دهه ۱۳۶۰ با کارگردانی آثار تلویزیونی آغاز کرد و در ادامه با فیلمهایی مانند «آخرین پرواز»، «کیمیا»، «دوئل» و «رستاخیز» به شهرت رسید. آثار درویش اغلب ترکیبی از درامی تحسینشده و مقولاتی تاریخی ـ اجتماعی هستند و توانستهاند توجه هم منتقدان و هم مخاطبان را جلب کنند.
احمدرضا درویش در دوم مرداد ۱۳۴۰ در شهرستان تویسرکان استان همدان به دنیا آمد.
درویش نخستین فیلم سینمایی خود را با عنوان آخرین پرواز در سال ۱۳۶۸ (میلادی ۱۹۸۹) ساخت. از آثار مهم او میتوان به کیمیا (۱۳۷۳)، سرزمین خورشید (۱۳۷۵)، متولد ماه مهر (۱۳۷۸)، دوئل (۱۳۸۲ / ۲۰۰۴)، و رستاخیز (۲۰۱۴) اشاره کرد. همچنین او کارگردانی فیلم تاریخی ـ مذهبی رستاخیز را نیز بر عهده داشته که روایتگر واقعه کربلا است.
در همان سالهای آغازین دهه ۶۰، پس از تحصیل در رشته گرافیک و معماری، درویش کار خود را با چند نمایش تلویزیونی آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۶۸ با «آخرین پرواز» وارد سینمای جدی شد. با فیلم «کیمیا» در میانه دهه ۷۰، توجه جدی منتقدان به او جلب شد. در دهه ۸۰ و ۹۰ با ساخت آثار بزرگتر و پرمخاطب مانند «دوئل» و «رستاخیز» جایگاه خود را تثبیت کرد.
درویش دوبار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر شده است، برای فیلمهای «دوئل» و «رستاخیز». همچنین برای «کیمیا» نیز مورد توجه جشنوارهها بود. در سال ۱۳۹۳ نشان «جهادگر عرصه فرهنگ و هنر» به او اهدا شد به پاس سالها فعالیت فرهنگی و هنری.
درویش فارغالتحصیل رشته گرافیک و معماری از دانشگاه تهران است. اولین تجربه جدی او در سینما، نوشتن فیلمنامه کانی مانگا بود که در ابتدا توسط کارگردان دیگری ساخته شد؛ یعنی مسیر او به کارگردانی همزمان با نویسندگی آغاز شد. آثار او غالباً در ژانر جنگ، دفاع مقدس، تاریخی ـ مذهبی هستند و همین باعث شده که بهعنوان یکی از چهرههای مطرح در آن ژانر شناخته شود.
با اینکه آثار درویش اغلب تحسین شدهاند، بعضی از فیلمهایش مانند «رستاخیز» بهدلیل موضوعات تاریخی-مذهبی و بازنمایی شخصیتهای مذهبی با حساسیت روبهرو شدند و مجوز اکران آنها با تأخیر یا محدودیت همراه بود. علاوه بر فعالیت سینمایی، درویش دستاندرکار امور اجرایی نیز بوده — از جمله در هیئتمدیره مؤسسهها و سازمانهای سینمایی. این ترکیب فعالیت حرفهای و مدیریتی گاهی برایش چالشهایی ایجاد کرده است؛ اما همچنان او جزو تأثیرگذارترین چهرههای سینمای معاصر ایران باقی مانده است.
نام کامل: احمدرضا درویش
ملیت: ایرانی
شغلها: کارگردان، تهیه-کننده، فیلمنامهنویس
آخرین مدرک تحصیلی: فارغالتحصیل رشته گرافیک و معماری
احمدرضا درویش یکی از کارگردانان سرشناس سینمای ایران است که با آثاری در ژانر دفاع مقدس، تاریخی و حماسی، جایگاه ویژهای در سینمای پس از انقلاب دارد. او فعالیت خود را از اوایل دهه ۱۳۶۰ با کارگردانی آثار تلویزیونی آغاز کرد و در ادامه با فیلمهایی مانند «آخرین پرواز»، «کیمیا»، «دوئل» و «رستاخیز» به شهرت رسید. آثار درویش اغلب ترکیبی از درامی تحسینشده و مقولاتی تاریخی ـ اجتماعی هستند و توانستهاند توجه هم منتقدان و هم مخاطبان را جلب کنند.
احمدرضا درویش در دوم مرداد ۱۳۴۰ در شهرستان تویسرکان استان همدان به دنیا آمد.
درویش نخستین فیلم سینمایی خود را با عنوان آخرین پرواز در سال ۱۳۶۸ (میلادی ۱۹۸۹) ساخت. از آثار مهم او میتوان به کیمیا (۱۳۷۳)، سرزمین خورشید (۱۳۷۵)، متولد ماه مهر (۱۳۷۸)، دوئل (۱۳۸۲ / ۲۰۰۴)، و رستاخیز (۲۰۱۴) اشاره کرد. همچنین او کارگردانی فیلم تاریخی ـ مذهبی رستاخیز را نیز بر عهده داشته که روایتگر واقعه کربلا است.
در همان سالهای آغازین دهه ۶۰، پس از تحصیل در رشته گرافیک و معماری، درویش کار خود را با چند نمایش تلویزیونی آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۶۸ با «آخرین پرواز» وارد سینمای جدی شد. با فیلم «کیمیا» در میانه دهه ۷۰، توجه جدی منتقدان به او جلب شد. در دهه ۸۰ و ۹۰ با ساخت آثار بزرگتر و پرمخاطب مانند «دوئل» و «رستاخیز» جایگاه خود را تثبیت کرد.
درویش دوبار موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر شده است، برای فیلمهای «دوئل» و «رستاخیز». همچنین برای «کیمیا» نیز مورد توجه جشنوارهها بود. در سال ۱۳۹۳ نشان «جهادگر عرصه فرهنگ و هنر» به او اهدا شد به پاس سالها فعالیت فرهنگی و هنری.
درویش فارغالتحصیل رشته گرافیک و معماری از دانشگاه تهران است. اولین تجربه جدی او در سینما، نوشتن فیلمنامه کانی مانگا بود که در ابتدا توسط کارگردان دیگری ساخته شد؛ یعنی مسیر او به کارگردانی همزمان با نویسندگی آغاز شد. آثار او غالباً در ژانر جنگ، دفاع مقدس، تاریخی ـ مذهبی هستند و همین باعث شده که بهعنوان یکی از چهرههای مطرح در آن ژانر شناخته شود.
با اینکه آثار درویش اغلب تحسین شدهاند، بعضی از فیلمهایش مانند «رستاخیز» بهدلیل موضوعات تاریخی-مذهبی و بازنمایی شخصیتهای مذهبی با حساسیت روبهرو شدند و مجوز اکران آنها با تأخیر یا محدودیت همراه بود. علاوه بر فعالیت سینمایی، درویش دستاندرکار امور اجرایی نیز بوده — از جمله در هیئتمدیره مؤسسهها و سازمانهای سینمایی. این ترکیب فعالیت حرفهای و مدیریتی گاهی برایش چالشهایی ایجاد کرده است؛ اما همچنان او جزو تأثیرگذارترین چهرههای سینمای معاصر ایران باقی مانده است.
احمدرضا درویش با آثاری که گاه در مقیاس بزرگ و جذاب ساخته شدهاند، توانسته هم به سینمای جدی و هنری و هم به سینمای مردمی خدمت کند. کارنامه حرفهای او و آثارش گویای یک فیلمساز مصمم، با دغدغههای جدی اجتماعی و تاریخی است. میراث سینمایی او — به خصوص در ژانر جنگ و تاریخ — تا سال ۲۰۲۵ جایگاه قابل توجهی دارد و احتمالاً باقی خواهد ماند.
احمدرضا درویش با آثاری که گاه در مقیاس بزرگ و جذاب ساخته شدهاند، توانسته هم به سینمای جدی و هنری و هم به سینمای مردمی خدمت کند. کارنامه حرفهای او و آثارش گویای یک فیلمساز مصمم، با دغدغههای جدی اجتماعی و تاریخی است. میراث سینمایی او — به خصوص در ژانر جنگ و تاریخ — تا سال ۲۰۲۵ جایگاه قابل توجهی دارد و احتمالاً باقی خواهد ماند.
