مینی سریال سرکه سیب (Apple Cider Vinegar 2025)

• + بازیگری
• − محتوا و پیام فیلم

لحن سرزنشگرانه‌ی سریال بزرگ‌ترین نقطه‌ضعفش است؛ وگرنه تماشایش بسیار لذت‌بخش است، بازی‌های عالی دارد، لهجه‌ها باورپذیرند (جدی می‌گویم، شاید Dever اولین ستاره‌ی جوان هالیوودی باشد که از پس لهجه‌ی استرالیایی برمی‌آید) و شور و حال دهه‌ی ۲۰۰۰ را دقیق بازسازی می‌کند؛ دورانی که تازه داشتیم اینترنت و شبکه‌های اجتماعی را می‌شناختیم و همین شناختِ ابتدایی باعث شد نفوذ Gibson و کلاهبرداری‌هایش به اوج‌های تازه‌ای برسد. اما سریال در نهایت نمی‌تواند باهوش‌تر از بقیه‌ی سریال‌های بنجلِ جنایت واقعی به نظر برسد.

• + فیلمنامه
• ± محتوا و پیام فیلم

اندوهی که در مرکز این داستان قرار دارد، همیشه حضورش حس می‌شود؛ اما فیلمنامه‌نویس‌ها، Samantha Strauss، Anya Beyersdorf و Angela Betzien، با کمی طنز سیاه درباره‌ی ابعاد حماسی قصه‌های Belle، از سنگینی فضا کم می‌کنند. این طنز عموماً به‌جا از کار درآمده و در لحظه‌های مناسبی از داستان به کار می‌رود؛ ضمن این‌که تجربه‌ی واقعی بیماران سرطانی را دستمایه‌ی شوخی قرار نمی‌دهد. بااین‌حال، قابل‌درک است که همه با برخوردی هرچند کمی سبک‌تر با این موضوع راحت نباشند.

• + بازیگری
• ± شخصیت‌پردازی

بل، با بازیِ کیتلین دور که وجه تازه‌ای از توانایی‌هایش را نشان می‌دهد، شخصیتی است که بدترین سویه‌ی تماشاگر را بیرون می‌کشد؛ و این لذت‌بخش است. … یک نکته‌ی مدام آزاردهنده درباره‌ی «سرکه سیب» ــ که البته تقصیر هیچ‌کس نیست ــ شباهت خانم دور به بازیگر آمریکایی دیگر، جولیا گارنر، و هم‌سویی اخلاقی بل با شخصیتی است که خانم گارنر در «Inventing Anna» بازی می‌کند؛ یعنی کلاهبردارِ محافل اشرافی، آنا دلوی.

• − فیلمنامه
• − محتوا و پیام فیلم

می‌شود از دل نگاه‌های متناقض، به‌خصوص با تمرکز بر درون‌مایه‌های مشترک، اثری منسجم ساخت؛ اما Apple Cider Vinegar بی‌قاعده و بی‌ظرافت از یک خط داستانی به خط دیگر می‌پرد. ... چیز چندانی در این سریال نیست که توجیه کند شش قسمت طولانی را در کنار یک دروغ‌گوی بیمارگونه بگذرانید، یا قانعتان کند که سریال حرف تازه‌ای درباره شبکه‌های اجتماعی دارد.

• ± فیلمنامه
• − محتوا و پیام فیلم

تازه‌ترین درام نتفلیکس درباره کلاهبرداری، قصه زنی استرالیایی را روایت می‌کند که وانمود می‌کرد سرطان دارد. این سریال به فریبکاری‌های شخصیت اصلی‌اش میدان می‌دهد و آن‌ها را جذاب جلوه می‌دهد؛ روایت را از زاویه دید او پیش می‌برد و دیگر زاویه‌دیدهای عالی و عاطفه‌برانگیز را به حاشیه می‌راند. «Apple Cider Vinegar» از سمی‌بودن خودش خبر دارد، اما این آگاهی چیزی از خطر زهرش کم نمی‌کند.

• − ریتم
• ± محتوا و پیام فیلم

هر قسمت که می‌گذرد، سریال برای گفتن حرفی مهم کم‌رمق‌تر می‌شود و در عوض به تمرینی برای همدلی با زنی آسیب‌دیده و ذاتاً پرنقص تبدیل می‌شود. این رویکرد، با اینکه ممکن است بنیان سریال را از هم بپاشد، هم‌زمان آن را به یکی از سریال‌های جالب‌تر این ژانر تبدیل می‌کند.

• + بازیگری
• + شخصیت‌پردازی

«Apple Cider Vinegar» هم واکاویِ گزنده و سرگرم‌کننده‌ای ــ هرچند تکان‌دهنده ــ از شخصیتِ یک خودشیفته‌ی افسارگسیخته است که کیتلین دیورِ درخشان نقشش را با مکر و زیرکیِ یک جامعه‌ستیز بازی می‌کند، هم نمونه‌ای از انبوهِ به‌اصطلاح متخصصان سلامت و تندرستی که شبکه‌های اجتماعی را پر کرده‌اند.

• − محتوا و پیام فیلم

Apple Cider Vinegar در هشدار دادن درباره‌ی زیادی وقت‌گذراندن در اینترنت یا بی‌محابا گوش‌دادن به حرف‌های یک «چهره‌ی مشهور»، چندان تیز و نافذ نیست. اما مثل اسکرول‌کردنِ وسوسه‌انگیز میان خبرهای بد، که راهی برای فرار از واقعیت است، تماشای سریال هم می‌تواند اعتیادآور باشد؛ هرچند کلافه‌کننده است.

• − فیلمنامه
• − محتوا و پیام فیلم

حتی در بهترین لحظه‌هایش، «سرکه سیب» هم به مضمون‌های آشنای بسیاری از آثار دیگر درباره کلاهبرداران می‌پردازد. بااین‌حال، سریال اغلب به‌خاطر ساختار بی‌تمرکزش که بخش زیادی از حرفش را کمرنگ می‌کند، از اوج خودش فاصله می‌گیرد.

• + ریتم
• + محتوا و پیام فیلم

Apple Cider Vinegar با ضرباهنگی تند، طنزی خشک و زیرکانه و نگاهی بسیار هوشمندانه، همدلانه و خشمگین، به طمع، نیاز، توهم جمعی، خودفریبی، سوءاستفاده از ساده‌باورها و این‌که فناوری چطور راه را برای شکل‌های تازه و موذیانه‌ی همه‌ی این‌ها باز می‌کند می‌پردازد.