بسیاری از منتقدان این مجموعه را سرگرم‌کننده میدانند و چند منتقد جهان خشن و گیرای نورسها را ستودهاند. یک منتقد هم از ترکیب واقعیت تاریخی با داستانپردازی پرتحرک آن تعریف کرده است. چند منتقد معتقدند مجموعه با پیشرفتن قسمت‌ها جذابتر می‌شود؛ یک منتقد هم به شکلگیری تدریجی شخصیت‌ها اشاره کرده است. بازی تراویس فیمل در نقش قهرمان نیز تحسین شده است.
اگر خیلی روی دقت تاریخی حساس نیستید و جلوه‌های ویژه‌ی کامپیوتریِ ارزان‌قیمت‌نما هم خیلی توی ذوق‌تان نمی‌زند، از این ماجراجویی سرگرم‌کننده کلی لذت می‌برید؛ فیلمی با ساختار محکمِ داستانِ سفر قهرمان که بازی بسیار گیرای تراویس فیمل در نقش قهرمان داستان هم به جذابیتش اضافه می‌کند.
فیمِل در نقش بربری که کشتار گروهی از مردان بی‌سلاح و وحشت‌زده را هیچ ایرادی نمی‌بیند، جذابیت عجیبی دارد. اما بخش زیادی از بازیگران مکمل مشکل‌سازند؛ یا بازیگرها از پس کار برنمی‌آیند، یا شخصیت‌ها خوب پرداخت نشده‌اند.
با اینکه آن‌ها به‌اندازه شخصیت‌های تاریخیِ حماسه‌های نورس سرکش و زمخت‌اند، قدرت «وایکینگ‌ها» چنان است که کم‌کم آن‌ها را می‌شناسیم و حتی طرفدارشان می‌شویم؛ هم خود شخصیت‌ها گیرا هستند و هم تقریباً همه‌چیز دیگرِ این مجموعه.
«وایکینگ‌ها» مینی‌سریالی درباره گروهی از غارتگران حرفه‌ای است که برای جان آدم‌ها ارزشی قائل نیستند و بی‌وقفه دنبال ارضای خواسته‌های مادی‌شان هستند. پس کمی عجیب است که این سریال در عین حال، نمونه‌ای تازه و متفاوت از خویشتن‌داری هم باشد.
سریال ایرادهایی دارد؛ از جمله همان عناصر لوس و آبکی و دست‌کاری‌هایی که در روایت تاریخ می‌کند و بعضی بیننده‌ها را پس می‌زند... بااین‌حال، به شیوه خودش تماشاگر را با خود می‌برد؛ عمدتاً چون سعی نمی‌کند شخصیت‌ها را زیادی ملایم یا متمدن کند.
خوشحال باشید که هیرست ۲۰ قسمت فرصت دارد تا بیورن را به تخت‌وتاج برساند؛ و خیالتان راحت باشد که توانایی و تمایلش را نشان داده تا وقت و توجه کافی صرف کند و حق شخصیت‌هایش را ادا کند، چه واقعی باشند و چه افسانه‌ای. هیچ‌وقت نمی‌شود مطمئن بود یک سریال تا چه حد از پس پایان‌بندی‌اش برمی‌آید، اما دست‌کم در مورد «وایکینگ‌ها»، اعتماد هواداران می‌تواند به پشتوانه‌ای محکم‌تر تکیه کند: تاریخ و مهارتی که هیرست نشان داده، نه زرق‌وبرق و هوس‌وخیال. امیدواریم پرسش‌هایی هم که سریال برایمان باقی می‌گذارد، اگر خدایان بخواهند، ارزش فکر کردن داشته باشند.
اگرچه اثر هنری والایی نیست، حال‌وهوای گرفته و روند پرکشش فیلم باعث می‌شود به‌عنوان سرگرمی‌ای سبک جواب بدهد؛ داستان و ریتمش هم در ساعت‌های بعدی جان می‌گیرند.
با اینکه شخصیت‌های قسمت‌های ابتدایی فصل ــ کاپیتان شورشی، رئیس قبیله‌ی شرور و زن جنگجوی جسور ــ چندان پیچیده نیستند، ایده‌های تاریخی به این قسمت‌ها جان می‌دهند.
وقتی صحنه‌ی نبردِ آغازینِ سریال درام تازه، گیرا و جان‌دارِ Vikings از شبکه‌ی History همه‌ی خون‌و‌خون‌ریزی و پاشیدن خونِ مورد انتظار را به نمایش می‌گذارد، آدم خودش را برای یک زد‌و‌خورد حسابی آماده می‌کند.
«وایکینگ‌ها» خیلی زود سراغ روایتی نسبتاً تکراری از یک حماسه‌ی شمشیر و صندل می‌رود؛ قصه‌ی فرمانروایی جامعه‌ستیز و رعایایی که جرئت می‌کنند قدرتش را به چالش بکشند. اما فیلم بعد بهتر می‌شود.
