نقدهای سریال هک

• + بازیگری
• + شخصیت‌پردازی
• + فیلمنامه
• + محتوا و پیام فیلم

«هَکس» همه شخصیت‌هایش را بیش از حد سخاوتمند از کار درمی‌آورد، به‌خصوص دبورا را که اسمارت به‌خوبی جنبه آسیب‌پذیرش را نشان می‌دهد. ... در تمام این مدت، «هَکس» کم‌کم احترام و دوستی واقعی میان این دو زن را شکل می‌دهد و نگاه ما را به معنای به‌دست‌آوردن و حفظ‌کردن جایگاه بر سر میز ضیافت گسترش می‌دهد؛ در عین حال، دشواری عظیمی را هم نشان می‌دهد که حتی واردشدن به فهرست انتظار به همراه دارد. تماشای سریال و لذت‌بردن از آن کافی است، اما اسمارت و آین‌بایندر کاری می‌کنند که دلمان بخواهد کنار این دو بنشینیم، به‌خصوص کنار دبورا، وقتی او و آوا زندگی یکدیگر را پربارتر می‌کنند.

• + بازیگری
• + محتوا و پیام فیلم

«Hacks» نمایشی استادانه از توانایی‌های او [ژان اسمارت] است؛ سریالی که نشان می‌دهد او چقدر می‌تواند به کار هر کسی جان بدهد. ... «Hacks» جای خالی «VEEP» را به‌خوبی پر می‌کند. این سریال هم تندوتیز است و هم دقیق. ... شاید «Hacks» عنوان تندی برای اثری باشد که این‌قدر دل‌چسب از آب درآمده، اما بهایی را نشان می‌دهد که بعضی‌ها حاضرند برای شهرت بپردازند.

• ± فیلمنامه
• + شخصیت‌پردازی

هکس وقتی دو بازیگر اصلی‌اش را کنار هم می‌گذارد تا روی اعصاب هم بروند، به هم توهین کنند و گاهی هم از هم چیزی یاد بگیرند، واقعاً می‌درخشد. اگر شوخی‌هایی که این دو نفر با هم رویشان کار می‌کنند قوی‌تر بود، بهتر نمی‌شد؟ حتماً؛ اما هکس خودش هم زیاد درباره سختیِ نوشتن شوخی‌های خوب حرف می‌زند. باقی چیزها را درست از آب درمی‌آورد، پس حقش است فرصت بیشتری داشته باشد تا آن بخش آخر را هم بهتر از آب دربیاورد.

• + محتوا و پیام فیلم

با همه‌ی طنز کوبنده‌اش، «Hacks» درباره‌ی رفتار دنیای نمایش با زنان کاملاً جدی است. شاید آن‌قدر بلند بخندید که صدایش را نشنوید، اما درست زیر لایه‌ی کمدی، فریادی بم مدام جریان دارد. این سریال سهمی پربار در سنت کمدی‌های رفاقتی دارد؛ هیچ‌وقت سطحی نیست و همیشه هم خیلی، خیلی خنده‌دار است.

• − شخصیت‌پردازی
• + بازیگری

«هکس» ماشینِ شوخی‌سازی نیست؛ قسمت‌های بعدی‌اش واقعاً حال‌وهوایی اندوهگین دارند. ... باورپذیر نیست که این آدم بتواند در کسی مثل دبورا تحولی درونی ایجاد کند. اما اینبایندر سخت تلاش می‌کند پا‌به‌پای اسمارت پیش برود و گاهی، وقتی می‌دیدم چطور با هم به لحظه‌هایی سرشار از همدلی می‌رسند، صورتم سرخ می‌شد. راستی، بقیه بازیگران هم حسابی می‌درخشند.

• + بازیگری

همه‌چیز در «Hacks» حول ژان اسمارت می‌چرخد. اگر از لحن خشک و بی‌پرده و تیپ زنِ سرسخت و زمختش خوشتان نمی‌آید، اصلاً اینجا کاری ندارید. کمدی HBO Max پیش از هر چیز برای بازی ژان اسمارت ساخته شده. شروع چندان محکمی ندارد، اما با هر قسمت نیم‌ساعته محکم‌تر و جاافتاده‌تر می‌شود.

• + بازیگری

خود سریال هم گاهی به‌اندازه زنانی که محورش هستند سردرگم به نظر می‌رسد. لحنش هم یکدست نیست: در قسمت‌های اول، شوخ‌طبعی دلنشین و کمی اغراق‌آمیزی پیش‌برنده داستان است؛ یک جا حتی وقتی آوا را دروغ‌گو گیر می‌اندازند، صدای قورت‌دادن آب دهانش را می‌شنویم. اما هرچه فصل جلوتر می‌رود، این شوخ‌طبعی به‌وضوح کنار گذاشته می‌شود. ... با این حال، بازی‌ها در تمام طول فصل خوب‌اند.

• − فیلمنامه
• ± شخصیت‌پردازی

پایه‌ی سریال Hacks زیادی قالبی و ازپیش‌ساخته است و در شش قسمت اول از ده قسمت، سریال چندان از این حالت بیرون نمی‌آید. تقابل‌های دبورا و آوا بر سر نسل بیبی‌بومر و نسل هزاره، مناطق مرکزی آمریکا و سواحل، تجربه و نوآوری، مدام برجسته می‌شوند؛ اما به بخشی طبیعی از شخصیت‌هایشان تبدیل نمی‌شوند. گاهی تفاوت‌هایشان به بحث‌های جالبی هم می‌انجامد.

• ± ریتم
• + کارگردانی
• + بازیگری
• + فیلمنامه

بعد از شروعی کند ــ البته راستش کدام سریالی شروعش را بی‌نقص از آب درمی‌آورد؟ ــ سریال با تمام سرعت پیش می‌رود و نویسنده‌ها سراغ جاهایی تاریک و غیرمنتظره می‌روند. با گروه بازیگری قوی و چند انتخاب کارگردانی درخشان، «Hacks» حتماً باید به فهرست تماشای تابستانی‌تان اضافه شود.

• + بازیگری
• + فیلمنامه
• + محتوا و پیام فیلم

Hacks کمدی کم‌نظیری است که نه‌فقط شوخی‌هایش درست می‌نشینند، بلکه بی‌رحمانه واکاوی می‌کند که برای خنداندن تماشاگر با یک شوخی، چقدر رنج و تلاش و نبوغ لازم است. ... فرصتی تماشایی برای درخشش بازیگران زنِ نقش‌های اصلی‌اش و، بیش از همه، نامه‌ای عاشقانه به زندگی در سنگرهای کمدی.