زندگی حرفه‌ای گودمن به‌خودی‌خود جذاب است و فیلم بخشهایی از پیگیری سرسختانهاش را نشان می‌دهد؛ او دنبال سیاستمداران و منابعی می‌رود که ترجیح می‌دهند روایت خودشان را در دست داشته باشند. فیلم کم‌کم به اصول روزنامهنگاریای می‌پردازد که گودمن به آن‌ها باور دارد و به همکارانش منتقل می‌کند. گودمن همچنین روزنامه‌نگاری است که با شور از آرمانها دفاع می‌کند؛ حرفه‌ای کاربلد که فوتوفنهای کار را می‌شناسد و آماده است از آن‌ها استفاده کند.
خودِ کارنامه‌ی گودمن هم به‌خودی‌خود بسیار جذاب است و فیلم پر از تصاویری است که نشان می‌دهد او چطور پیگیرانه دنبال سیاستمداران و منابعی می‌رود که معلوم است ترجیح می‌دهند روایت ماجرا دست خودشان باشد. اما مهم‌تر از آن، فیلم کم‌کم به اصول پایه‌ای روزنامه‌نگاری می‌پردازد؛ اصولی که گودمن به آن‌ها باور دارد و به همکارانش هم منتقل می‌کند.
گودمن در تمام دوران کاری‌اش راهی پیدا کرده تا هدفش را گم نکند: روی چیزهایی تمرکز کند که اهمیت دارند، حاشیه‌ها را کنار بزند و مطمئن شود روایت‌هایی را در مرکز توجه قرار می‌دهد که ممکن است در غیر این صورت نادیده بمانند. هرچند «Steal This Story, Please!» لحنی پندآموز دارد، دعوتی هم هست به اینکه این ارزش‌ها را در زندگی و کار خودمان به کار ببندیم.
«Steal This Story, Please!» فقط فیلمی مهم نیست؛ فیلمی عالی هم هست. سرگرمتان می‌کند و اطلاعاتی هم به شما می‌دهد، و شاید حتی نگاهتان را به دنیا و به آدمی که می‌توانید بشوید، عوض کند.
Steal This Story, Please! از آن فیلم‌هایی است که برای ترغیب چند نفر دیگر به بیرون‌آمدن و اعتراض‌کردن، ابایی ندارد از ارزش هنری‌اش بزند.
گودمن از یک سو روزنامه‌نگاری است که با شور از موضعی دفاع می‌کند، اما از سوی دیگر حرفه‌ای کارکشته است که فوت‌وفن این کار را خوب می‌شناسد و آماده است از آن‌ها استفاده کند.
اگر دنبال چیزی عمیق‌تر می‌گردید، اینجا پیدایش نمی‌کنید؛ بااین‌حال، هنوز داستان‌های ارزشمندی برای گفتن هست.
