Nell Minowمنتقد
RogerEbert.com · ۱۴۰۴A Nice Indian Boy به پرزرق‌وبرقیِ DDLJ نمی‌رسد، اما در قالب یک عاشقانه‌ی گرم و دلنشین، همان حسِ شادی، دلشوره و، بله، عظمت عشق را به تصویر می‌کشد.
این فیلم در نقدها رمانسی گرم و دلنشین توصیف شده که شادی و دلواپسیِ عشق و بزرگیِ آن را به تصویر می‌کشد. یک منتقد میگوید از نظر پرشور و پرطمطراقبودن به DDLJ نمی‌رسد، اما همان حسِ بزرگبودن عشق را دارد. منتقد دیگری هم فیلم را اثری کوچک با قلبی بزرگ میخواند که دل تماشاگر را به دست میآورد. در کنار عشق، درک فرهنگی و آزادیِ انتخاب مسیر زندگی هم از نکتههای مثبت فیلماند.
A Nice Indian Boy به پرزرق‌وبرقیِ DDLJ نمی‌رسد، اما در قالب یک عاشقانه‌ی گرم و دلنشین، همان حسِ شادی، دلشوره و، بله، عظمت عشق را به تصویر می‌کشد.
این فیلمِ سرزنده، افزوده‌ای تازه به دنیای عاشقانه‌ی سینماست؛ اما فقط عشق نیست که در آن پیروز می‌شود: درک فرهنگی و آزادیِ انتخاب مسیر خود آدم هم به پیروزی می‌رسند.
فیلمی مخاطب‌پسند است که از اول تا آخر لبخند را روی لبتان می‌نشاند و احتمالاً اشکتان را هم درمی‌آورد. درست وقتی دارد زیادی شیرین و احساساتی می‌شود، فیلمنامه‌ی خنده‌دار و بازی‌های صمیمانه‌اش از این زیاده‌روی کم می‌کنند.
چه خوشایند است وقتی فیلمی کوچک و سرشار از مهر، بی‌خبر از راه می‌رسد و دل آدم را می‌برد.
چیزی که فیلم «A Nice Indian Boy» را درخشان می‌کند، بازی‌ها و فیلمنامه‌ی هوشمندانه و نکته‌سنجانه‌ی اریک رندال است.
«A Nice Indian Boy» آن‌قدر حقیقت تازه در خودش دارد که از بخش‌های قابل‌پیش‌بینی‌اش فراتر می‌رود و در نهایت، با فیلمی روبه‌رو می‌شویم که حس یک داستان عاشقانه‌ی واقعی را دارد، نه تقلیدی آرمان‌گرایانه.
