برای من «Five Nights at Freddy’s 2» دنبالهای غافلگیرکننده و بهمراتب زندهتر از فیلم اول است که با یک شروع دهههشتادی در پیتزافروشیای شبیه Chuck E. Cheese، فوراً لحن و جاهطلبیاش را اعلام میکند. فیلم هم از نظر روایت و هم از حیث اجرا درگیرتر شده و با تأکید روی منطق بازیهای ویدیویی ــ از ابزارهای آنالوگ و نقشهها گرفته تا رمزها و بیسیمها ــ بالاخره حس یک اقتباس واقعی از بازی را منتقل میکند؛ ...
