نقدهای فیلم هیولای متشخص

• − فیلمنامه
• − محتوا و پیام فیلم
• − شخصیت‌پردازی

متأسفانه، Gentle Monster هم مثل واکاوی خشک و تصنعی لوسی از ترانه‌های عاشقانه‌ی مردانه، کمی بیش از حد روشنفکرانه از آب درمی‌آید؛ ایده‌هایش بیشتر ذهن را مشغول می‌کنند تا اینکه عمیقاً به دل بنشینند. از طرفی، اینکه داستان‌های لوسی و السا این‌قدر راحت بازتاب هم‌اند، حس آزاردهنده‌ای از مرتب‌بودنِ بیش از حد روایت می‌دهد. لیا سیدو هرقدر هم بازیگر توانمندی باشد، شخصیتش نه آن‌قدر گرفتار کشمکشی دردناک است که دل آدم را به درد بیاورد؛ بیشتر عجیب‌وغریب، نامنسجم و کم‌پرداخته است.

• + بازیگری
• + محتوا و پیام فیلم

درام خانوادگی آزاردهنده‌ای که عمیقاً زیر پوست‌تان می‌رود. «Gentle Monster» بهترین بازی کارنامه‌ی لئا سیدو، بازیگر سابق فیلم‌های جیمز باند، را به نمایش می‌گذارد؛ او در نقش مادری ظاهر می‌شود که با اتهام‌های تکان‌دهنده‌ای علیه شوهر مهربانش روبه‌روست. افسر پرونده هم در زندگی شخصی‌اش با دوراهی‌های مشابهی دست‌وپنجه نرم می‌کند. کنار هم قرار گرفتن داستان این دو زن که در میان پیامدهای تصمیم‌های مردان پیش می‌روند، اثری ماندگار، به‌موقع و عمیقاً ناآرام‌کننده می‌سازد؛ اثری با واقع‌گرایی عاطفی.

• − فیلمنامه
• + بازیگری

می‌شود گفت خرده‌داستانِ افسر Kühn و پدرش چیز زیادی به قصه اضافه نمی‌کند، جز این‌که نشان می‌دهد هیولاها گاهی جلوی چشم‌مان پنهان می‌شوند. اما سیدو در اوج درخشش است ــ انتظار داشته باشید امسال نامزد جایزه‌ی فیلم اروپا شود ــ و Gentle Monster همچنان اثری قدرتمند و عمیق است که تا مغز استخوان تکان‌تان می‌دهد.

• − محتوا و پیام فیلم

حیف که این درام‌تریلرِ خودآگاه، به‌شکلی تقریباً باورنکردنی از کلنجار رفتن با گره‌های دشوارِ پیامدهای ویرانگر پارافیلیا طفره می‌رود. آنچه به‌جایش می‌ماند، لاشه‌ی فیلمی بالقوه درخشان است که از ترسِ عبور از خطی پا پس می‌کشد که از همان ابتدا تکه‌تکه شده بود.

• + شخصیت‌پردازی
• + محتوا و پیام فیلم

هرچند کرویتزر هیچ‌کدام از شخصیت‌های بزرگسال را از زیر بار مسئولیت اخلاقی درنمی‌برد، از طرف دیگر هم این رابطه‌ها را با دشمنی آشکار تیره نمی‌کند. در عوض، همه دارند همدیگر را می‌سنجند و کارهای دیگران را سبک‌سنگین می‌کنند تا ترازوی اخلاقی خودشان را میزان کنند؛ و با این کار، می‌کوشند خودشان را بهتر بشناسند. ما هم به همین دلیل سراغ هنر می‌رویم.

• − محتوا و پیام فیلم

برای لوسی، کرویتزر و بسیاری از زنان اتریش، هنوز خیلی زود است که بدانند دقیقاً چطور با جنایت‌های گذشته و حال کنار بیایند؛ اما بی‌شک، رویارویی با این جنایت‌ها باید به شعارهای اعتراضی پرشورتری بینجامد از آنچه در Gentle Monster می‌بینیم.

• ± محتوا و پیام فیلم

فیلم به مضمون‌ها و موضوعش آن‌قدر که باید عمیق نمی‌پردازد؛ بااین‌حال، هرچند داستان را به‌جای مرتکبان جرم حول کسانی می‌چرخاند که از آن آسیب دیده‌اند، صدای تجربه‌ای پیچیده و روزبه‌روز رایج‌تر را به گوش می‌رساند.

• + بازیگری

لئا سیدو در نقش همسر و مادری که شوهرش به جنایتی هولناک متهم شده، بازی‌ای ارائه می‌دهد که واقعاً سزاوار همه تحسین‌هایی است که نصیبش شده. او بی‌آنکه حتی یک کلمه بگوید، از امید به دلهره و هر احساسی میان این دو می‌رسد.

• + بازیگری
• + موسیقی
• + محتوا و پیام فیلم

سیدو تقلاهای لوسی در تنهایی را به نمایشی استادانه از خویشتن‌داری تبدیل می‌کند. دوربین روی‌دستی یودیت کافمن بر پریشانی او مکث می‌کند. تنظیم‌های قانع‌کننده‌ی کامی، خواننده‌ی فرانسوی، برای اجراهای لوسی لحظه‌هایی اندوه‌بار می‌سازند و در این درام تأمل‌برانگیز و پرچالش، به‌شکلی تأثربرانگیز نقش گروه همسرایان یونانی را ایفا می‌کنند.

• + فیلمنامه

با همه‌ی خویشتن‌داری‌اش، Gentle Monster فیلمی بی‌رحم است؛ نه چندان با تماشاگران، که با شخصیت اصلی‌اش. شاید بعضی‌ها این رویکرد را اغراق‌آمیز بدانند، اما لحنی مهربان در فیلمنامه‌ی کرویتزر هست که نمی‌گذارد داستان به انتقام، تحقیر یا مجازاتی بی‌رحمانه برسد. برای فیلمی با چنین موضوع تابویی، همین نکته خودش حرف‌های زیادی دارد.