نقدهای فیلم هپی گیلمور ۲

البته که «هپی گیلمور ۲» مضحک است. اگر این را می‌خوانید، نه تنها این را می‌دانید، بلکه روی همین حساب کرده‌اید. کمدی‌های آدام سندلر یک جانور منحصر به فرد در دنیای کمدی هستند: احمقانه، ابلهانه، با طنز پسران کالجی. همه آنها به هدف نمی‌خورند و شاید قرار هم نیست بخورند. آنها همچنین قلب بزرگی دارند. سندلر و همکار نویسنده‌اش، تیم هرلیهی، یک خط داستانی را کنار هم قرار داده‌اند که به نسخه اصلی شباهت دارد و ...

«هپی گیلمور ۲» یک تمرین بی‌شرمانه و بدون عذرخواهی در نوستالژی هزاره است که می‌توانست از کمی پیرایش هوشمندانه در زمان ۱۱۴ دقیقه‌ای خود بهره‌مند شود. این مانند یکی از آن اجراهای جوایز موسیقی است که در آن ده‌ها نفر از مشاهیر راک اند رول برای یک اجرای طولانی از یک آهنگ کلاسیک روی صحنه جمع می‌شوند. بله، کمی شلخته و خودخواهانه است، اما اغلب سرگرمی عالی، احمقانه و بی‌ضرری است. سندلر و شرکت دقیقاً همان چی...

«هپی گیلمور ۲» یک دنباله غافلگیرکننده و خوش‌ساخت است که با شجاعت، طنز واتراسیونی و خشونت فیزیکی فیلم اول را با لایه‌ای از حسرت و بلوغ عاطفی واقعی در هم می‌آمیزد. این فیلم که هپی (آدام سندلر) را در یکی از پایین‌ترین لحظات زندگی‌اش—مصیبت‌زده، مست و ورشکسته—تصویر می‌کند، صرفاً به تکرار جوک‌های گذشته نمی‌پردازد، بلکه با کنایه‌ای زیرکانه به دفاع از «گلف سنتی» در برابر نسخه‌های افراطی مدرن آن، پخته‌شدن ...

فیلم Happy Gilmore 2 بازگشتی سرگرم‌کننده برای آدام سندلر است، اما به هیچ‌وجه به سطح کمدی بی‌نظیر نسخه اول نزدیک نمی‌شود. داستان چندان نوآورانه نیست و برخی سکانس‌ها طولانی و غیرضروری به نظر می‌رسند، اما حضور سندلر با همان انرژی عجیب و غریبش، لحظات خنده‌دار متعددی ایجاد می‌کند. فیلم پر از بازیگران مهمان و چهره‌های سرشناس است که گاهی بیش از حد شلوغی ایجاد می‌کنند و شخصیت‌های جدید فرصت کافی برای شکل‌گ...