«هرگز عوض نشو!» از همان ابتدا با لحنی عامدانه پوچ، بیپرده و بهشدت گستاخ، تکلیفش را روشن میکند. این فیلم از آن دسته کمدیهای خشک و دیوانهواری است که تقریباً همه شخصیتهایش مثل آدمهایی بددهن، بیپروا و نزدیک به مرز روانپریشی رفتار میکنند؛ البته قرار است همه اینها خندهدار به نظر برسد.
مشکل فقط این نیست که شوخیها خندهدار از آب درنیامدهاند؛ بلکه فیلمنامهی سطحی و بیرمق رینولدز اساساً نمیداند میخواهد از طریق این شوخیها چه حرفی بزند. بااینحال، همان معدود لحظات طنزی که جواب میدهند، نگاهی هوشمندانه و قابلتأمل به تقابل گذشته و حال ارائه میکنند.
