نقدهای فیلم میوه های ممنوعه

همین است که باعث می‌شود Forbidden Fruits هم به‌روز به نظر برسد و هم تاریخ‌مصرف نداشته باشد. به‌ندرت از فضای داخلی مرکز خرید بیرون می‌رویم و همین به فیلم حس خفقان‌آوری می‌دهد. دخترها از تلفن همراه استفاده می‌کنند ــ اگر نمی‌کردند عجیب بود ــ اما خبری از شبکه‌های اجتماعیِ آشنای امروز نیست. فیلم تصویری کاملاً امروزی از دوستی میان دخترها ارائه می‌دهد، اما در عین حال خیلی به فیلم‌هایی مدیون است که پیش از آن ساخته شده‌اند. با این تفاوت که خوش‌بینی‌ای را که اغلب در آن فیلم‌ها بود، از دست داده است.

فیلم اول Alloway فاجعه‌ای زیباست؛ حتی در ضعیف‌ترین لحظه‌هایش هم آن‌قدر زرق‌وبرق و جسارت دارد که بیشتر دخترهای طرفدار فیلم‌های ژانری را بالاخره به تماشایش ترغیب کند. فقط انتظار نداشته باشید بعد از دیدنش با چیزی خیلی پخته یا واقعاً خراب‌و‌داغون روبه‌رو شوید.

• − بازیگری
• − محتوا و پیام فیلم

با اینکه رینهارت و پدرِتی با جان‌ودل اغراق می‌کنند، فیلمِ مریدیت الووی، که نویسندگی و کارگردانی‌اش را خودش برعهده دارد، اثری تقلیدی است که فقط به حال‌وهوا تکیه می‌کند و جز چند اصطلاح عامیانه‌ی به‌روز، چیز تازه‌ای به زیرژانر هجوآمیزِ دخترِ محبوب و سلطه‌جوی جمع اضافه نمی‌کند.

• − محتوا و پیام فیلم

Forbidden Fruits نمی‌تواند همه تأثیرهای مختلفش را با هم جور کند و آخر سر به مجموعه‌ای از ارجاع‌ها و ظاهر شیک و پرزرق‌وبرق تبدیل می‌شود که ماندگاری چندانی ندارد؛ در ژانر وحشتِ پاپِ دخترانه، چیزی شبیه فست‌فشن است.

این فیلم کمدیِ جادوگرانه‌ای است که در یک مرکز خرید می‌گذرد و بیشترِ وقت‌ها افسونت می‌کند.

• + بازیگری
• − فیلمنامه

گذشته از چند بازی قابل‌قبول که فیلمنامه حقشان را ادا نمی‌کند و چند چرخش نسبتاً عجیب‌وغریب به سمت ژانر وحشت، Forbidden Fruits میوه‌ی نارس نیست؛ فقط گندیده است.

• + محتوا و پیام فیلم

فیلم خیلی خوب دیوانگیِ تناقض‌هایی را نشان می‌دهد که ما، به‌خصوص زن‌ها، هر روز مجبوریم با آن‌ها زندگی کنیم.