نقدهای فیلم موجودات بسیار درخشان

• + فیلمنامه

در Remarkably Bright Creatures به موضوعات دشواری هم پرداخته می‌شود، اما در نهایت فیلم درباره خوبیِ آدم‌هاست و این‌که ارتباط میان انسان‌ها چطور می‌تواند به زندگی‌ای رضایت‌بخش منجر شود. برای همین، عجیب نیست اگر فیلم با مضمون‌هایی مثل تاب‌آوری و دوباره سر پا شدن پس از سوگی ویرانگر، اشک تماشاگران را دربیاورد؛ چند قطره یا حتی خیلی بیشتر. اما فیلمنامه‌ی نیومن و ویتینگتون لحظه‌های تاریک داستان را با کلی لحظه‌ی مفرح متعادل می‌کند؛ راویِ اختاپوسیِ خاص و نامتعارف فیلم هم به این کار کمک می‌کند.

• + تدوین
• + شخصیت‌پردازی

شاید دلیلش این باشد که می‌بینیم سالی فیلد با یک اختاپوس صمیمی می‌شود، یا دوستی واقعی میان دو نسل را تماشا می‌کنیم که روی پرده شکل می‌گیرد. شاید هم دلیلش ساده‌تر باشد: از یک داستان شیرین، بهترین بخش‌ها را برداری و فقط همان‌ها را نگه داری. یا، خب، بهترین بازوها؟ شاخک‌ها؟ هر چیزی که دستش را به سمتتان دراز کند و دلتان را لمس کند؛ درست مثل این فیلم.

• − ریتم

با توجه به اینکه بخش زیادی از داستان بیرون از آکواریوم می‌گذرد، فیلم کمی خیال‌پردازانه است و روایتش هم گاهی راه می‌افتد و گاهی از حرکت می‌ایستد؛ اما بیشتر وقت‌ها آن‌قدر شیرین و احساساتی نمی‌شود که دل‌زننده باشد و هیچ‌وقت هم به احساساتی‌گری آبکیِ «The Life of Chuck» نمی‌رسد. همه‌چیز هم دارد کم‌کم برای رسیدن به چیزی زمینه‌چینی می‌کند، هرچند کمی طول می‌کشد تا به آنجا برسد.

• + محتوا و پیام فیلم

پیام فیلم کمتر درباره‌ی خودِ این موجوداتِ فوق‌العاده باهوش است و بیشتر درباره‌ی نیرویی است که آدم‌ها از پیدا کردن آرامش و التیام در کنار هم می‌گیرند. داستانی حال‌خوب‌کن و فراموش‌شدنی است که بلافاصله می‌شود دوباره تماشایش کرد؛ دل‌تان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و خوب هم بلد است چطور این کار را بکند.

• ± فیلمنامه

فیلم انتظار دارد همه‌ی این چیزها را همین‌طوری بپذیرید و باهاش کنار بیایید. یا بهتر بگویم، همراهش بخزید. گاهی نمی‌شود. اما وقتی فیلم از مخزنِ تنگِ کلیشه‌های دست‌دومش بیرون می‌زند، با خوشحالی رد آب را دنبال می‌کنید تا ببینید به کجا می‌رسد.

• − محتوا و پیام فیلم

مارسلوس، اختاپوسی سالخورده که از اسارتش به تنگ آمده، قرار است آینه‌ای برای وضعیت روحی توا باشد؛ اما فیلم در نهایت چندان به کار ظریفِ کنار آمدن با آنچه دیگر بازنمی‌گردد علاقه‌ای نشان نمی‌دهد.

• + شخصیت‌پردازی

اگر «Remarkably Bright Creatures» فقط همین اختاپوس باشکوه را داشت، باز هم نیمی از راهِ تبدیل‌شدن به فیلمی خوب را رفته بود. اما شخصیت‌های انسانی هم جالب‌اند و فشارهایی را نشان می‌دهند که آدم‌ها در مرحله‌های مختلف زندگی با آن روبه‌رو می‌شوند.

• ± محتوا و پیام فیلم

اگر Remarkably Bright Creatures را فیلمی درباره حیوانات بدانیم، با اثری بیش از حد انسان‌محور و احساساتیِ لوس طرفیم. اما اگر آن را فیلمی درباره آدم‌ها ببینیم، طنز ملایم و عمق احساسی‌اش آن‌قدر هست که شما را با موجی از احساسات با خودش ببرد.

• − ریتم

فیلم سرشار از حس‌وحال مهربانانه است و از درگیری‌های آشکار میان آدم‌ها پرهیز می‌کند؛ مثل موجودی که با تحسین شیفته‌اش شده، شناور می‌ماند، بی‌قیدو‌بند گسترش پیدا می‌کند و دور خودش می‌پیچد، اما کمی هم جسارت و صلابت بد نبود.

فیلم Remarkably Bright Creatures هم مثل بازیگرِ سرپای نقش مکملش، روحی لطیف و حال‌وهوایی گریزپا دارد. شاید مدت زیادی در خاطرتان نماند، اما اثری ظریف از خودش به جا می‌گذارد.