نقدهای فیلم مرد عنکبوتی: روز کاملا جدید

• + بازیگری
• + کارگردانی
• − محتوا و پیام فیلم

در اصل، این ماجرا نوعی بلوغِ اسپایدرمنی است و پیتر و خود فیلم را وادار می‌کند بی‌توجه به همه‌ی سروصدای بیرونی، دوباره به این فکر کنند که اسپایدرمن واقعاً کیست. این استعاره برای پرداختن به ایده‌ای بزرگ کمی زیادی سرراست است و به هالند فرصت می‌دهد تا اینجا بهترین بازی‌اش را در این مجموعه ارائه کند (جرئت کنم بگویم اینجا از The Odyssey هم بهتر است؟). کارگردانی کرتن هم باعث شده این بهترین فیلم از میان فیلم‌های اسپایدرمنِ هالند باشد. کارگردان Shang-Chi از اشاره به سبک‌پردازی فیلم‌های ریمی ابایی ندارد، اما آن‌ها را با سلیقه‌ی خودش به‌روز می‌کند.

• ± فیلمنامه
• + کارگردانی

اینجا حفظ تعادل کار سختی است؛ کریس مک‌کنا و اریک سامرز در فیلمنامه‌شان با ظرافت از پسش برمی‌آیند و کرتن هم آن را بی‌نقص به فیلم درمی‌آورد. دلم می‌خواست کمی از شلوغی ماجرا کم شود؟ حتماً. مرد عنکبوتی لازم نیست این‌همه اتفاق دوروبرش بیفتد تا فیلمی عالی از آب دربیاید؛ بیش از دو دهه است که این را دیده‌ایم. اما اگر دنیای سینمایی مارول به راهش ادامه می‌دهد، این فیلم باید الگویی باشد برای زمینه‌چینی آینده، بی‌آنکه فیلم فعلی فدای آن شود.

• + بازیگری
• − ریتم
• − شخصیت‌پردازی

در «SM: BND» بیش از حد وقت صرف معرفی شخصیت‌ها و موقعیت‌هایی برای خوشحال‌کردن طرفدارها می‌شود؛ موقعیت‌هایی که قرار است در قسمت‌های بعدی ادامه پیدا کنند. در این میان، جنبه‌ی انسانی رابطه‌ی ام‌جی، ند و پیتر گم می‌شود. حیف، چون بازیگرها به نقش‌هایشان طنز و بار عاطفی می‌بخشند. نقش ام‌جی از معدود نقش‌هایی است که به زندایا می‌آید و باتالون به شیفتگی خوره‌وار شخصیتش به مرد عنکبوتی جذابیت می‌دهد. هلند هم با صدایش تردیدهای پیتر درباره‌ی خودش و تنهایی‌اش را برجسته می‌کند.

• − ریتم
• − فیلمنامه

در مجموع از Spider-Man: Brand New Day لذت بردم؛ فیلم نشان می‌دهد که از زمان Avengers: Endgame، تنها فیلم‌های خوب مارول، فیلم‌های مرد عنکبوتی بوده‌اند. فیلم زیادی طولانی است و ریتم نیمه دومش خوب از کار درنمی‌آید، اما نه آن‌قدر که نتوانم از ایرادهایش چشم‌پوشی کنم و تماشایش را پیشنهاد بدهم. اگر فیلمنامه نهایی را با نگاهی تازه بازبینی می‌کردند و بخش‌های مختلف داستان را جمع‌وجورتر می‌کردند، فیلم می‌توانست بهتر باشد.

• ± محتوا و پیام فیلم
• + بازیگری

این‌که پیتر و ام‌جی انگار در دو دنیای عاطفی کاملاً متفاوت زندگی می‌کنند، بهترین ایده‌ی فیلم است و راستش باید بیشتر به آن می‌پرداختند. زندیا فوق‌العاده است و در صحنه‌هایی که با هالند دارد، انرژی زیادی به فیلم می‌دهد. باتالون هم در نقش دوست صمیمی سابقی که وسواسش نسبت به مرد عنکبوتی را به ساختن اپی برای ثبت هر بار دیدن او تبدیل کرده، حسابی می‌درخشد. صحنه‌های سه‌نفره‌شان لذت‌بخش است. کاش تعدادشان بیشتر بود.

• − فیلمنامه

هرچند «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» بیش از حد خودش را وقف راضی‌کردن طرفدارها می‌کرد، دست‌کم حس می‌شد دارد داستان خودش را تعریف می‌کند. «Brand New Day» شاید تا حدی همه‌چیز را از نو بچیند و قهرمانی گمنام و سرسخت را نشان بدهد که مصمم است دل MJ را به دست بیاورد، اما این‌که در بخش‌های پایانی این‌قدر روی شرورش تمرکز می‌کند، باعث می‌شود فیلم بیشتر از هر چیز تلاشی برای برندسازیِ «Avengers: Doomsday»، فیلمِ پیشِ رو، به نظر برسد.

• ± فیلمنامه

بااین‌حال، حتی وقتی به نظر می‌رسد Brand New Day بعضی از بخش‌های داستانش را می‌گذارد برای بعد، باز هم مسیری را پیش می‌گیرد که واقعاً ارزش ادامه‌دادن دارد. با وجود داستانِ بیش از حد شلوغش، این اولین فیلم دنیای سینمایی مارول بعد از مدت‌هاست که واقعاً آدم را به دیدن دنباله‌ای مستقیم دعوت می‌کند؛ نه اینکه فقط با اکراه بپذیریم شخصیت‌ها را دوباره در یک فیلم گروهی یا چیزی از این دست خواهیم دید. بااین‌همه، پایانش هم رضایت‌بخش است.

• − فیلمنامه
• + بازیگری

فیلم مدام در شبکه‌ی پیچیده‌ای گیر می‌افتد که خودش تنیده؛ بعد از چند دهه که سینمای ابرقهرمانی اکسیژنِ فضای فرهنگی را بلعیده، این شبکه زیادی آشنا به نظر می‌رسد. این‌که اسمش را Brand New Day گذاشته‌اند، انگار یک شوخی کیهانی است. این همان مزخرفات همیشگی MCU است که با تکیه بر جذابیت چشمگیر دو ستاره‌اش و حسن‌نیتی که از گذشته برایش مانده، سرپا می‌ماند. اینجا مطلقاً هیچ چیز تازه‌ای نیست.

• + کارگردانی
• + محتوا و پیام فیلم

کرتون کاری می‌کند که سبک متمایز فیلم و بار عاطفی داستان، از زمینه‌چینی‌های لازم برای دنیای سینمایی مارول مهم‌تر باشند. وقتی پیتر می‌فهمد تمام شهر پشت اوست، حتی وقتی به‌عنوان مبارزی ناشناس با جرم‌وجنایت می‌جنگد، لحظه‌ای زیبا رقم می‌خورد. شاید راه خودش را برود، اما تنها نیست. می‌تواند دیده و شناخته شود و شاید هم کمی بیشتر برای زندگی‌اش جا باز کند.

• − فیلمنامه
• + محتوا و پیام فیلم

این ایده که Spider-Man دارد کمی بیش از حد عنکبوتی می‌شود و انسانیت خودش را از دست می‌دهد، می‌توانست جالب باشد؛ با چاشنی خوبی از وحشت بدنی. اما در عوض، بیشترِ فیلم پیتر را می‌بینیم که دل‌گرفته در خیابان‌ها راه می‌رود، از دور به MJ خیره می‌شود و بعد هم سر از ماجراهای مختلف MCU درمی‌آورد؛ ماجراهایی که سخت می‌شود چندان درگیرشان شد.