لحن بیشتر نقدها منفی است: فیلم را فاجعهبار، شلخته، کلیشه‌ای یا بی‌رمق خواندهاند. یک منتقد داستان را ساده‌انگارانه و قابلپیشبینی میداند و منتقدی دیگر میگوید فیلم هم بیش از حد توضیح می‌دهد و هم اطلاعات کافی نمی‌دهد. اجرای ناشیانهی بعضی صحنهها دنبال‌کردن اکشن را تقریباً ناممکن می‌کند؛ تصمیم‌های مربوط به طراحی کلی و لباسها هم تشخیص شخصیت‌ها را تقریباً ناممکن میسازد. یک منتقد نیز میگوید سازندگان با سماجت حاضر نیستند فیلم را به جایی ببرند.
داستان هم ساده‌انگارانه است و هم اتفاقاتش از قبل لو می‌روند؛ از یک جهت این خوب است، چون فیلم‌سازی به‌طرز حیرت‌آوری ناشیانه است و دنبال‌کردن اتفاقات فیلم را تقریباً غیرممکن می‌کند. چندین سکانس هست که نه از نظر بصری سر درمی‌آورند و نه با عقل جور درمی‌آیند. تصمیم‌های ابتدایی در طراحی و لباس هم تشخیص شخصیت‌ها از یکدیگر را تقریباً غیرممکن می‌کند. تنها چیز واقعاً ترسناک اینجاست که هنوز دو ساعت دیگر از این فیلم مانده.
هرچند چیز تازه‌ای ندارد که قبلاً در فیلم‌های اسلشر ندیده باشید، تغییر مسیرش به تریلری درباره بقا بعد از قسمت قبلیِ خسته‌کننده‌ای که نه ایده منحصربه‌فردی داشت و نه نشانی از تغییر قریب‌الوقوع در فرمول نخ‌نمای مجموعه می‌داد، مثل نفس تازه‌ای است.
برای پر کردن مدت‌زمان ناچیزِ ۹۶ دقیقه‌ای فیلم، فلش‌بک‌های زیادی در آن گنجانده شده؛ هم از نگاه مایا و هم از کودکی قاتل‌ها. این فلش‌بک‌ها شاید باعث شوند قاتل‌ها دیگر چندان «غریبه» به نظر نرسند. آن‌ها بارها به فیلم لطمه می‌زنند، ضرباهنگش را از هیجان می‌اندازند و از سرگرم‌کنندگی‌اش کم می‌کنند.
این فیلم فقط از این نظر بهتر است که این سه‌گانه از همان اول شروع بدی داشت؛ بااین‌حال، همچنان فیلمی بی‌رمق در ژانر وحشت بقاست، با صحنه‌های تکراری، انتخاب‌های گیج‌کننده‌ی شخصیت‌ها و پیشینه‌ای اسطوره‌ای که انگار دارد همان دلیلی را پاک می‌کند که این مجموعه اصلاً به‌خاطرش وجود دارد.
این قسمت میانی سه‌گانه هم زیادی توضیح می‌دهد و هم به‌اندازه‌ی کافی توضیح نمی‌دهد و نمی‌تواند خطرِ غریبه‌ها را دلهره‌آورتر کند. شاید ترسناک‌ترین چیز، نوشته‌ی پایانی فیلم باشد: «ادامه دارد…»
«غریبه‌ها: فصل دوم» واقعاً فاجعه است؛ یکی از بدترین فیلم‌های ترسناک سال. واقعاً جای تأسف دارد که این مجموعه کارش به چنین فیلمی رسیده است.
جز چند فلش‌بک گیج‌کننده به یک گروه سه‌نفره‌ی وهم‌آور از دوران کودکی، داستان چندان جلو نمی‌رود. «Chapter 2» کلیشه‌ای و احمقانه است و تا حد زیادی به پتش در نقش قهرمان زنِ فیلم ترسناکش تکیه دارد؛ قهرمانی که برخلاف انتظار، جان‌سخت از آب درمی‌آید.
«غریبه‌ها: فصل دوم» از «غریبه‌ها: فصل اول» بهتر است. البته مسمومیت غذاییِ متوسط هم از نوع شدیدش بهتر است.
«فصل دوم» بیشتر از همه به‌خاطر شباهت حواس‌پرت‌کننده‌اش به «هالووین ۲» ساختهٔ ریک روزنتال به چشم می‌آید؛ مدتی هم شبیه ادامه‌ای بی‌دلیل طولانی برای فیلم اول به نظر می‌رسد.
The Strangers – Chapter 2 در چند مورد جزئی از فیلم اول بهتر عمل می‌کند، اما در نهایت به همان اندازه فیلم قبلی سرهم‌بندی‌شده و بی‌دقت است.
