«THE BRIDE» شایستهی تحسین است که تلاش کرده دو داستان موازی را روایت کند، اما متأسفانه این دو بخش تعادل لازم را پیدا نمیکنند؛ در نتیجه فیلمی شکل میگیرد که در آن شخصیتهای اصلی (استینگ و بیلز) به حاشیه رانده میشوند و شخصیتهای فرعی (براون و رپاپورت) بیشتر به چشم میآیند.
با اینکه در برخی لحظات طنزِ عمدی در فیلم وجود دارد ــ که بیشتر آن را شخصیت کوتولهی پرشور و بانمکی با بازی دیوید رپاپورت که فیلم را میدزدد، خلق میکند ــ هدف سازندگان ساخت یک اثر مبتنی بر اغراق و کمپ نیست. همین موضوع هم نقطه قوت فیلم است و هم در پایان به نقطه ضعف و عامل شکست آن تبدیل میشود.
چه ناامیدکنندهای! بازسازی فیلم کلاسیک «عروس فرانکنشتاین» محصول ۱۹۳۵، با حضور ستاره راک استینگ در نقش دکتر و جنیفر بیلز در نقش عروس بازسازیشده، در روایت داستان اصلی خود یک شکست کامل است.
