به نظر میرسد دانلی از سپردن کامل فیلم به ملودرام پرهیز میکند، اما در عین حال نیز از ارائه پرداخت روانشناختی لازم برای شخصیتها ناتوان است؛ ضعفی که باعث میشود داستان نتواند از کلیشههای رایج این ژانر فراتر برود.
این روزها همه ما گاهی به کمی سرگرمی و فرار از روزمرگی نیاز داریم و قطعاً راههای بدتری از تماشای یک تریلر اروتیک جذاب برای گذراندن وقت وجود دارد. اما متأسفانه «پرتی تینگ» از آن دسته فیلمها نیست. گفتوگوهای مصنوعی، فیلمبرداری تیره و نامفهوم و پرداخت داستان به خشونت میان شرکای عاطفی، باعث میشوند فیلم نه به شکلی سرگرمکننده، بلکه به شکلی ناخوشایند حواس مخاطب را به خود مشغول کند.
حتی در مقایسه با موج اخیر تریلرهای اروتیک که اغلب ناامیدکننده بودهاند و در رأس آنها «دیپ واتر» با جنون سرگرمکننده و فزایندهاش قرار دارد، «پرتی تینگ» اثری بهمراتب محافظهکارتر است. این فیلم نه از جذابیتهای جنسی برای تحریک مخاطب بهره میگیرد و نه به پیامدهای اغراقآمیز و سرگرمکنندهای میپردازد که معمولاً حاصل تصمیمگیری شخصیتها بر پایه شهوت و میل جنسی است.
