با الهامِ بخشی از مادربزرگِ خودِ سعدا، این فیلمساز «Rose» را با حسِ مسریِ شوق و لذت از زندگی آمیخته است. این فیلم دربارهی قدردانی از لذتهای کوچک زندگی است؛ مثل تنها رقصیدن در آشپزخانه، هنگام پختن شیرینیهای خوشمزه برای معشوق.
با الهامِ بخشی از مادربزرگ خودِ سعدا، فیلمساز «رز» را با حسِ سرزنده و مسریِ لذت از زندگی آمیخته است. این فیلم دربارهی قدردانی از لذتهای کوچک زندگی است؛ مثل تنها رقصیدن در آشپزخانه، هنگام پختن شیرینیهای دوستداشتنی برای کسی که عاشقش هستید.
در صحنهی پایانی، سعدا با تکیه بر بازی خیرهکننده و پرقدرتِ فابیان، راهی پیدا میکند تا این پرسش را مستقیماً پیش روی مخاطب بگذارد که زندگی رز باید چگونه باشد. پاسخ روشن است.
در صحنهی پایانی، سعدا با تکیه بر بازی خیرهکننده و قدرتمند فابیان، راهی پیدا میکند تا مستقیماً این پرسش را پیش روی مخاطب بگذارد که زندگی رز باید چگونه باشد. پاسخ روشن است.
با اینکه شخصیتِ این بازیگر نامدار لحظاتی از جذابیت و گاه عمق را ارائه میدهد، فیلمنامهای ضعیف و مملو از کلیشه باعث میشود تقریباً همهی شخصیتها نهایتاً به دو ویژگی ساده تقلیل پیدا کنند.
با اینکه شخصیتِ بازیگر افسانهای فیلم لحظاتی از جذابیت و گاهی عمق را به همراه دارد، فیلمنامهای ضعیف و پر از کلیشه باعث میشود تقریباً همهی شخصیتها به نهایتاً دو ویژگی ساده تقلیل پیدا کنند.
