«خانه ارواح» اثری استثنایی است، نه فقط به دلیل داستانگویی شیوا و ماندگار آلنده، بلکه به خاطر بازیگرانی که این شخصیتها را به شکلی زنده کردهاند که از ابتدا شایسته آن بودهاند.
«خانه ارواح» موفق است چون به اثر اصلی خود وفادار میماند و مهمتر از آن، دغدغههای اصلی و مضمونهای محوری آن را بهخوبی درک میکند. این اقتباس انتقالی کاملاً بینقص از صفحه به تصویر نیست، اما با توجه به سرسختی و پیچیدگی اثر ماندگار آلنده، این مجموعه احتمالاً یکی از بهترین اقتباسهایی است که میتوانستیم انتظار داشته باشیم.
این اقتباس به هیچوجه کامل نیست، اما «خانه ارواح» اثری استثنایی، سرسختانه و جاهطلبانه به شمار میآید که تلاشی چشمگیر برای به تصویر کشیدن منبع اصلی خود انجام میدهد.
«خانه ارواح» اقتباسی خوشساخت، خوشبازی و از نظر بصری چشمنواز از رمان کلاسیک آلنده است که با حوصله در زندگی کلارا و استبان غرق میشود، اما همزمان با پیشروی داستان در گذر بیش از پنجاه سال، ریتم خود را حفظ میکند و روایت را پیش میبرد.
اتفاقات وحشتناکی برای زنان این داستان رخ میدهد؛ تنها دلگرمی آنها این است که از پیش هشدار داده بودند چنین چیزهایی اتفاق خواهد افتاد و خودشان زنده ماندند تا روایتش کنند. اما این کافی نیست.
