نقدهای فیلم تولد دوباره دنیای ژوراسیک

• + فیلمنامه

آیا «Rebirth»، همان‌طور که عنوانش می‌گوید، نوید آینده‌ای تازه و امیدوارکننده برای این مجموعه را می‌دهد؟ نه دقیقاً؛ این یکی هم بیشتر حال‌وهوای یک ماجرای مستقل را دارد. اما ثابت می‌کند که هنوز می‌شود در دل این مجموعه، داستانی مستقل و پر از تعلیق و هیجان تعریف کرد. شاید فیلم به پای نسخه‌ی اصلی نرسد، اما دست‌کم گیراترین عناصر مجموعه را از یاد نمی‌برد. شاید دایناسورها در حال انقراض باشند، اما میل تماشاگران به تماشای دایناسورها که آدم‌ها را می‌بلعند، هیچ‌وقت منقرض نمی‌شود.

• + شخصیت‌پردازی
• − فیلم‌برداری
• − فیلمنامه

در Jurassic World Rebirth، متأسفانه چیزهای زیادی زیادی آشنا و تکراری به نظر می‌رسند. اسکارلت جوهانسون، ماهرشالا علی و بقیه‌ی بازیگران در تمام طول فیلم جذاب و همدلی‌برانگیزند، اما گرت ادواردز هم نمی‌تواند سبک خاص خودش در خلق جلوه‌های بصری عظیم را کاملاً بازآفرینی کند. دیوید کوئپ هم جادوی فیلمنامه‌ی اصلی Jurassic Park را پیدا نمی‌کند و ترجیح می‌دهد ساختار آن فیلم را دنبال کند؛ نتیجه بیشتر شبیه ریمیکسی از آن است تا تولدی دوباره.

• + فیلم‌برداری
• − ریتم
• − شخصیت‌پردازی
• − فیلمنامه

صحنه‌های اکشن از نظر بصری واضح‌اند و به‌راحتی می‌شود دنبال‌شان کرد. فیلم هم وقت می‌گذارد تا جانوران باستانیِ ساخته‌شده با CGI را در محیط زندگی‌شان نشان بدهد. اما تعریفم همین‌جا تمام می‌شود: باقی فیلم تجربه‌ای کند و دل‌سردکننده است که به‌جای شخصیت‌های به‌یادماندنی یا داستانی که سرنوشتش برایمان مهم باشد، فقط چند دایناسور غران دیگر رو می‌کند. جز پول درآوردن در گیشه‌ی تابستانی، دلیل چندانی برای وجودش نیست.

• + بازیگری
• + فیلم‌برداری

می‌شود گفت Rebirth از فیلم‌های کالین ترورو قسمت قوی‌تری است، فقط چون گرت ادواردز، متخصص زبردست جلوه‌های ویژه در فیلم‌های کم‌هزینه که حالا کارگردان شده، دایناسورها را خیلی بهتر جلوی دوربین می‌برد و هم‌نشینی با بازیگرانی که انگار زیادی کاربلدند، از وقت‌گذرانی با دارودسته‌ی عجیب‌وغریب کریس پرت خوشایندتر است. بااین‌حال، سخت می‌شود از این فکر خلاص شد که کل فیلم چقدر کسل‌کننده و سرسری است؛ تقریباً هیچ‌کدام از عواملش شور و شوقی از خود نشان نمی‌دهند.

• + فیلم‌برداری
• + صدا
• + کارگردانی

ساخت‌وپرداخت فیلم مثال‌زدنی است؛ از فیلم اول به این‌سو، هیچ فیلمی به این خوش‌تصویری و خوش‌صدایی نبوده. اما کارگردان برای اینکه بتواند چنین ضربه‌های کوبنده و جان‌داری، این‌همه هیجان و ماجرا و چنین اوج‌های سرخوش‌کننده‌ای به تماشاگر بدهد، باید عشق عمیق و شخصی‌ای به سینما داشته باشد؛ آن هم وقتی دوباره پا جای پای فیلمی می‌گذارد که مسیرش پر از گودال و گل‌ولای است. اگر این فیلم بلاک‌باسترِ تابستان نباشد، شگفت‌زده می‌شوم.

• + موسیقی

در Rebirth چیزی نوستالژیک هست. بااین‌حال، این حس صمیمی و دلنشین بیشتر از همه از استفاده‌ی هدفمند آهنگ‌ساز، الکساندر دسپلا، از تم اصلی جان ویلیامز می‌آید و همین‌طور از ادای احترام ظریفی که کوپ و ادواردز به چند صحنه‌ی آشنای مشخص می‌کنند. این‌جا هم صحنه‌ای هست که بچه‌ای بین قفسه‌ها جاخالی می‌دهد؛ درست مثل صحنه‌ی رپتورها در آشپزخانه.

• + کارگردانی
• − فیلمنامه
• − ریتم

به‌نفع ادواردز باید گفت که او از همان ابتدا به «Rebirth» حسِ خطر و جدی‌بودن پیامدهای ماجرا می‌دهد؛ چیزی که سه‌گانه‌ی قبلی در تمام مدت برای به‌تصویرکشیدنش تقلا می‌کرد. اما هر بار که داستان دوباره راه می‌افتد و فیلمنامه‌ی دیوید کپ طبق روال معمول یک فیلم «ژوراسیک» پیش می‌رود، آن اوج‌های سرگیجه‌آور خیلی زود فروکش می‌کنند و جایشان را به بخش‌هایی کش‌دار و کم‌رمق می‌دهند.

• + کارگردانی
• + جلوه‌های بصری

چیزی که فیلم را از ملال معمولِ فصل فیلم‌های تابستانی نجات می‌دهد، کار درخشان همیشگی گرت ادواردز است. او با وجود کیفیتِ مواد اولیه‌ای که برای کار در اختیارش گذاشته‌اند، بار دیگر ثابت می‌کند که در ساخت سکانس‌های جلوه‌های کامپیوتری، یکی از جالب‌توجه‌ترین و خلاق‌ترین هنرمندان هالیوود است.

• − فیلمنامه

بسیاری از تصاویر و سکانس‌های نمایشی Rebirth بی‌جان‌اند و فیلم‌برداری در لوکیشن‌های تایلند—برخلاف استفاده از پرده‌ی سبز در استودیو که بیشتر بلاک‌باسترهای هم‌دوره‌ی مجموعه‌ی ژوراسیک این‌قدر به آن علاقه دارند—هم نمی‌تواند این واقعیت را پنهان کند که چیز چندانی در فیلمنامه از نظر اجرایی، روایی یا عاطفی جور درنمی‌آید.

• + کارگردانی

ادواردز، کارگردانِ «روگ وان: داستانی از جنگ ستارگان» محصول ۲۰۱۶ و «گودزیلا» محصول ۲۰۱۴، و کوپ، نویسنده‌ی فیلمنامه‌ی دو فیلم اول «پارک ژوراسیک»، اینجا می‌دانند دارند چه کار می‌کنند: تعادل درستی میان ماجراهای آدم‌ها و شر و شور دایناسورها برقرار می‌کنند و هرجا تردید داشته باشند، دایناسورها را ترجیح می‌دهند.