و هرچند گاهی فریاد زدن سرِ شخصیتها ــ «اون چای رو نخور!» ــ سرگرمکننده است، اما اینکه فیلمسازان مدام موقعیتهای پرتنش و سرنوشتساز را پیش میکشند و خیلی زود از تبوتاب میاندازند، در نهایت خودش به الگویی خستهکننده و ناامیدکننده تبدیل میشود. بنابراین، اگرچه «The Truthers» در پی واسازی قواعد این ژانر نیست، اما بارها و بارها لذتهای آشنایی را که نویدشان را میدهد، از تماشاگر دریغ میکند.
