Simon Abramsمنتقد
RogerEbert.com · ۱۴۰۵گاهی داد زدن سرِ پرده هم بامزه است؛ «اون چای رو نخور!» اما فیلمسازها آنقدر سریع موقعیتهای پرتنش مختلفی را پیش میکشند و بعد بیخطرشان میکنند که این کار کمکم خودش به الگویی کلافهکننده تبدیل میشود. پس هرچند The Truthers قواعد و کلیشههای ژانر را زیر سؤال نمیبرد، بارها لذتهای آشنای فرمول ژانر را که وعدهشان را میدهد از تماشاگر دریغ میکند.
