نقدهای فیلم الا مک کی

در بازگشت جیمز ال. بروکس با Ella McCay، فیلم بیشتر شبیه یک تقلید از آثار اوست تا یک اثر جدید قابل توجه. اجرای اما مکی در نقش اصلی مصنوعی و مکانیکی است و نمی‌تواند ترکیب فضیلت، جذابیت و عزم راسخ شخصیت را منتقل کند؛ شخصیت‌ها اغراق‌آمیز و تک‌بعدی‌اند و شوخی‌ها و موقعیت‌ها بی‌انرژی و فاقد طنز واقعی‌اند. فیلم با تلاش برای ترکیب کمدی و درام شکست می‌خورد، لحظات احساسی و سیاسی‌اش مصنوعی و تاریخ‌گذشته به ن...

الا مک کی بازگشت جیمز ال. بروکس پس از ۱۵ سال است، اما فیلم به‌جای احیای امضای انسانی و صمیمی آثار گذشته‌اش، اثری آشفته، ازهم‌گسیخته و مصنوعی ارائه می‌دهد. بروکس که زمانی استاد خلق شخصیت‌های دوست‌داشتنیِ حتی آزاردهنده بود، این‌بار در ساخت کاراکترهایی باورپذیر ناکام می‌ماند؛ الا با وجود جاه‌طلبی و انرژی تحسین‌برانگیز، به شخصیتی خشک، سلطه‌جو و فاقد جذابیت تبدیل می‌شود و روابط کلیدی فیلم—به‌ویژه ازدوا...

«الا مک‌کی» بازگشت جیمز ال. بروکس پس از ۱۵ سال است، اما نتیجه اثری سردرگم و کم‌جان از کار درآمده که هویت مشخصی ندارد. فیلم نمی‌داند درام خانوادگی است یا کمدی سیاسی و همین ناتوانی در انتخاب لحن، روایت را از هم می‌پاشد. با وجود بازی‌های قابل‌قبول، به‌ویژه اما مکی و جیمی لی کرتیس، فیلمنامه با جزئیات بی‌اهمیت و تنش‌های خانوادگی کم‌اثر، فرصت پرداختن به موقعیت سیاسی شخصیت اصلی را هدر می‌دهد. خوش‌بینی سی...

شخصیت اصلی، اِلّا مک‌کی، سیاست‌مداری ۳۴ ساله است که اخلاق‌مدار و بدون جاه‌طلبی شخصی به تصویر کشیده می‌شود، اما ساخت او چنان بی‌منطق است که تقریباً انسانی به نظر نمی‌رسد و بیشتر نمادی از ایده‌آلیسم بروکس است. صعود ناگهانی او به معاون فرمانداری بی‌توضیح و غیرقابل باور است و زیرپلات‌ها، از جمله مادرشوهر حسود و برادرش که سعی دارد عشق گذشته‌اش را بازگرداند، بی‌فایده و پراکنده‌اند. فیلم با کمبود انگیزه ...

فیلم پر از روایت گسسته، نامنسجم، بی‌خنده و غیرمنطقی است و تنها نکته مثبت بازی جذاب اما مک‌کی در نقش اِلّا است. شخصیت اصلی در سیاست و خانواده نقش یک قطب اخلاقی دارد، اما درگیر رسوایی عاشقانه‌ای در ملک دولتی می‌شود که بی‌اهمیت و ساختگی است. زیرپلات‌ها از جمله برادر آگورافوبیک و روابط عاشقانه اغراق‌آمیز و بی‌قاعده هستند. دیگر بازیگران توانمند مانند جیمی لی کرتیس، آیو ایدبری و وودی هارلسون هم نتوانسته...

فیلم «Ella McCay» از نظر منتقد، فیلمی ناامیدکننده و پر از کلیشه است. جیمز ال. بروکس پس از سال‌ها فیلم‌سازی، اثری تولید کرده که سطحی، مصنوعی و طولانی به نظر می‌رسد و شخصیت‌ها بیشتر شبیه کارتون‌های بی‌قاعده‌اند تا آدم‌های واقعی. تنها نکته مثبت بازی درخشان اما مک‌کی است که به کاراکتر اصلی زندگی و جذابیت می‌بخشد، و حضور جولی کاونر به‌عنوان منشی و راوی کمی جذابیت و عمق اضافه می‌کند. فیلم تلاش اندکی برا...