نقدهای فیلم ارزش عاطفی

• + محتوا و پیام فیلم

«ارزش احساسی» درامی درباره‌ی یک خانواده است، اما می‌تواند پیامی در بطری برای جهانی فراتر از آن خانواده هم باشد. لارکینِ پیشاپانک، آدم‌ها را دست می‌انداخت که صرفاً با بچه‌دارشدن، بدترین ویژگی‌هایشان را به فرزندانشان و نسل‌های بعدی، تا ابد، منتقل می‌کنند. تریر خیلی امیدوارتر است و بیانیه‌ی پانکیِ ملایمش یادآور حرفی است که توماس فولر، کشیش و تاریخ‌نگار انگلیسی، بیش از سه قرن پیش گفته بود: «نیکی از خانه شروع می‌شود، اما نباید همان‌جا تمام شود.»

• + شخصیت‌پردازی
• + دیالوگ
• + کارگردانی

شخصیت‌ها آن‌قدر خوب پرداخت شده‌اند، زبان‌شان آن‌قدر طبیعی و زنده است و گذشته و زندگی امروزشان آن‌قدر جذاب‌اند. گفت‌وگوهایشان بیشتر شبیه لحظه‌های واقعی‌ای هستند که خوش‌شانس بوده‌ایم ثبت شده‌اند تا صحنه‌هایی از پیش نوشته‌شده. تریر با ساختن فیلمی نسبتاً جمع‌وجور و آشنا که می‌تواند حسِ کشف چیزی تازه را به آدم بدهد، چنان تردستی‌ای به خرج می‌دهد که فقط از یک کهنه‌کار جوان، در اوج دوران کاری‌اش، برمی‌آید.

• + محتوا و پیام فیلم

«ارزش احساسی» درباره‌ی هنر به‌عنوان ابزاری برای ارتباط است، اما آن‌قدر کلیشه‌ای نیست که بگوید هنر همه‌ی زخم‌ها را درمان می‌کند. در عین حال، فیلم بدبینانه هم نیست. تریه بار دیگر برخلاف قواعد مرسوم پیش می‌رود و لطافتی چنان عمیق پیدا می‌کند که سخت تکان‌دهنده است.

• + بازیگری
• + محتوا و پیام فیلم

اسکاشگورد در نقش پدری که اساساً جز از طریق کارش نمی‌تواند خودش را بیان کند، بهترین بازی‌اش را در سال‌های اخیر ارائه می‌دهد. او اصلاً متوجه نیست چرا دخترهایش از یک عمر فاصله‌ای که با آن‌ها داشته، این‌قدر دلخورند. Sentimental Value با بینشی نافذ به فاصله‌ی میان آن‌چه پدرومادرمان واقعاً هستند و آن‌چه آرزو داریم باشند، می‌پردازد.

• + محتوا و پیام فیلم

فیلمی است که مثل داستان‌های بزرگ، بی‌سروصدا در ذهن‌تان جا باز می‌کند. مضمون و شخصیت را چنان در هم می‌بافد که بعد از تماشایش هم در ذهن‌تان می‌ماند و مدام به این فکر می‌کنید که برای آدم‌های داخل فیلم و برای زندگی خودتان چه معنایی دارد.

• + بازیگری

فیلم در نگاه اول شاید به موضوع آشنای الهام‌گرفتن هنرمندان از زندگی خودشان بپردازد، اما Renate Reinsve و Stellan Skarsgard با لطافتی فوق‌العاده به داستانی جان می‌دهند که در نهایت درباره‌ی حرف‌هایی است که فرزندان و والدین هیچ‌وقت به هم نمی‌زنند؛ و این‌که آیا می‌شود سکوتی را که یک عمر ادامه داشته، بالاخره شکست یا نه.

• − ریتم

فیلم گاهی کمی زیر بارِ وقتی می‌رود که صرف وسواس‌ها و ریزه‌کاری‌های فیلم‌سازیِ بورگ با ریچل می‌شود؛ تازه انگار تبلیغ نتفلیکس را هم تحویلمان می‌دهد (چون نتفلیکس هزینه‌ی فیلم را تأمین می‌کند). این بخش گاهی ریتم فیلم را کند می‌کند و حواسمان را از جانِ اصلی‌اش پرت می‌کند.

• + محتوا و پیام فیلم
• + ریتم

Sentimental Value از نظر عاطفی به‌شکلی کم‌نظیر پربار است و با تأمل به این می‌پردازد که جاهایی که در آن‌ها زندگی می‌کنیم، چطور به مخزنی همیشگی برای خاطراتمان تبدیل می‌شوند و حتی پس از رفتن ما، آن خاطرات را در خود نگه می‌دارند. تأثر فیلم کم‌کم شدت می‌گیرد؛ هر چرخش ظریف داستان با مهارت و دقت پرداخت شده و حضور نسل‌های گذشته، رفته‌رفته ملموس‌تر می‌شود.

• + محتوا و پیام فیلم

با اینکه فقط دو ساعت و سیزده دقیقه طول می‌کشد، «Sentimental Value» در همین مدت به اندازه یک رمان، لایه‌های عاطفی و جزئیات بصریِ پُرمعنا را در خود جا می‌دهد. وقتی فیلم تمام می‌شود، حس می‌کنید زندگی چند نسل از یک خانواده را دیده‌اید و شاهد بوده‌اید که الگوهای رفتاری و آسیب‌های روحی چطور از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند.

• + محتوا و پیام فیلم

این فیلمِ فوق‌العاده‌ی بعدیِ تریه، پس از موفقیت بین‌المللیِ «بدترین آدم دنیا» در سال ۲۰۲۱، با آزادی و روانیِ خیره‌کننده از میان قیدوبندهای پیچیده‌ای می‌گذرد که خودش برای خودش می‌سازد: روان‌شناسی چندلایه‌ی خانواده؛ رفتارها و رازهایی که نسل‌به‌نسل تکرار می‌شوند و شکل عوض می‌کنند؛ و تأثیر درمان‌بخش هنر بر کسانی که آن را خلق می‌کنند.