نقدهای سریال گروگان 2025

تریلرهای سیاسی تقریباً همیشه یک شکل محکم از سرگرمی هستند؛ شما پیامدهای بین‌المللی، داستان‌های شخصی و افرادی را دارید که با کت و شلوار راه می‌روند و صحبت می‌کنند. اما وقتی یک تریلر سیاسی با دو بازیگر اصلی به جذابیت «سوران جونز» و «ژولی دلپی» داشته باشید، به راحتی می‌توان از هرگونه لغزش داستانی که در طول یک فصل با آن روبرو می‌شوید، چشم‌پوشی کرد. «گروگان» یک تریلر سیاسی نسبتاً سرراست است که با سیاست‌...

می‌دانید چگونه است. یک لحظه در حال یک پیاده‌روی عاشقانه در جنگل با همسر مقدس و حمایتگرتان هستید و لحظه بعد شما نخست‌وزیر هستید. این پیش‌فرض داستانی است که از آن، پنج ساعت پرانرژی از سرگرمی عالی و جهانگردانه حاصل می‌شود. این یک داستان پرجنب‌وجوش، پرشتاب و اعتیادآور است که همچنین موفق می‌شود دو نقش عالی را به دو زن در سن خاصی بدهد و سپس به آن‌ها اجازه دهد به عنوان شخصیت‌های واقعی و نه نمادین، کارشان...

"چندبار در جشنوارهها یا صحبتهای رسانهای شنیدهام که میگویند «تماشاگران به یک سرگرمی هوشمندانه نیاز دارند». بعد سراغ اثری مانند «گروگان» میروند که صرفاً تلاش میکند هوشمند به نظر برسد. با اینکه بازی سررانه جونز و دلپی و یک طرح اولیه جذاب را به مخاطب وعده میدهد، اما در کمال ناامیدی، من این سریال را اثری عمیقاً فراموش شدنی یافتم که نتوانسته از پتانسیل خود بهره ببرد. شخصیتها به جای آنکه عمیق و جذاب باشن...

پدیده «نفخ نتفلیکس» می‌تواند بسیاری از سریال‌ها را بیش از حد طولانی کند و بینندگانی را که می‌خواهند تا انتها بمانند، گروگان بگیرد. بنابراین، طراوت‌بخش است که سریالی با عنوان «گروگان»، این روند را به چالش بکشد. این تریلر سیاسی، هیجان را بر هرگونه سیاست واقعی ترجیح می‌دهد. نتیجه، یک اثر سرگرم‌کننده اما نسبتاً سطحی است که همزمان هم بامزه و هم فراموش‌شدنی است. «سوران جونز» در نقش نخست‌وزیر، وقار مناسب...