این سریال معمایی-درام-هیجانی با حال‌وهوایی سرد و تیره آغاز می‌شود و مخاطب را به خیابان‌ها و فضاهایی می‌برد که سکوتشان بیش از هر چیز راز پنهان می‌کند. روایت حول یک کارآگاه سرسخت شکل می‌گیرد که در مواجهه با پرونده‌هایی پیچیده، ناچار است هم با معماهای جنایی و هم با سایه‌های گذشته خود دست‌وپنجه نرم کند. داستان با تمرکز بر جزئیات تحقیق، سرنخ‌های گمراه‌کننده و روابط شکننده، تعلیقی تدریجی می‌سازد و مرز میان حقیقت و سوءظن را مدام جابه‌جا می‌کند. سریال از اغراق دوری می‌کند و با ریتمی حساب‌شده، فشار روانی کار پلیسی و هزینه‌های شخصی آن را به تصویر می‌کشد. «کارآگاه هوله» به‌عنوان یک تولید مشترک نروژ و آمریکا، بر فضاسازی واقع‌گرا و شخصیت‌پردازی عمیق تکیه دارد و بدون افشای پیچش‌های داستانی، تجربه‌ای پرتنش و درگیرکننده ارائه می‌دهد.
از بازی‌های کینامن و سانتلمان و صحنه‌های مشترکشان تعریف شده؛ یک منتقد هم لحظه‌های عاطفی هری با اولگ را از عواملی می‌داند که سریال را از آثار معمول جنایی بالاتر می‌برد. سریال از نظر بصری هم تحسین شده: مناظر نروژ و فضای شهری‌اش چشم‌نواز توصیف شده‌اند و یک منتقد آن را پرجنب‌وجوش و خوش‌ساخت می‌داند. پیچ‌وخم‌های داستان برای تماشاگر قابل‌دنبال‌کردن است و شروع سریال و پایان‌های پرکشش چند قسمت اول هم نظر مثبتی گرفته‌اند.
نسبو می‌داند چقدر مهم است همه‌ی لایه‌های شخصیتیِ کسی را نشان بدهد که آشکارا به او دلبستگی زیادی دارد. این توجه در صحنه‌های تأثیرگذار میان هری و اولگ (Maxime Baune Bochud)، پسرِ معشوقه‌ی هری (Pia Tjelta)، هم دیده می‌شود؛ اولگ احساس نزدیکی زیادی به هری دارد. همین انتخاب‌هاست که این سریال را از آثار معماییِ معمول فراتر می‌برد و امیدوارمان می‌کند این گروه برای اقتباس از رمان‌های پرکششِ دیگرِ نسبو دوباره کنار هم جمع شوند.
این‌همه قصه و اتفاق، به‌علاوه موج‌های گرما، رعدوبرق‌های استوایی و عرق. در مقام یک ماجرای پرهیجان، فیلم حسابی پرجنب‌وجوش است. ما را از میان محله‌های چرک و فلاکت‌زده‌ی شهر می‌برد و بعد به چشم‌اندازهای زیبای نروژ می‌رساند؛ چشم‌اندازهایی که زیر نوری طلایی و عسلی فیلم‌برداری شده‌اند. ضیافتی برای حواس است و هوشمندی یک فیلم اکشن پرخرج را هم دارد.
«Detective Hole» نشان می‌دهد این ژانر چطور باورپذیری را فدای سادیسم، شوک‌سازی و صحنه‌های هرچه خونین‌تر می‌کند. خود هول هم کمی حوصله‌سربر است و سانتلمن (راگنار جوان در «آخرین پادشاهی») چندان نمی‌تواند این مشکل را برطرف کند. اما سریال به‌وضوح ظاهری شسته‌رفته و چشم‌نواز دارد.
اگر «کارآگاه هولِ یو نسبو» ادامه پیدا کند ــ که رمان‌ها واقعاً کلی سوژه برای اقتباس دارند ــ با کمی جمع‌وجورتر و متمرکزتر شدن می‌تواند از خوب به عالی برسد. همه‌چیز سر جای خودش است.
Jo Nesbø’s Detective Hole تجربه‌ای هیجان‌انگیز و کوبنده است که همان هیجانی را تحویل می‌دهد که اسم زیرژانر تریلر وعده می‌دهد. فیلم تقریباً در همه‌ی زمینه‌هایی که باید، جواب می‌دهد؛ و این چیزی کمتر از آن چیزی نیست که یک اسطوره‌ی امروزی سزاوارش است.
اگر روایت جمع‌وجورتر بود و بهتر روی جنبه‌های جامعه‌شناختیِ بحث‌برانگیزترش تمرکز می‌کرد، Detective Hole می‌توانست به‌جای جاگرفتن در رده‌ی متوسطِ قابل‌قبولِ این ژانرِ بیش‌ازحد شلوغ، به رده‌های بالای آن برسد.
بازی کینامان و سانتلمن در پرداخت شخصیت‌هایشان درجه‌یک است و صحنه‌های مشترکشان بهترین بخش کارند؛ اما روند روایت این درام مشکل دارد.
پیچ‌وخم‌های داستان زیاد است، اما تحسین‌برانگیز است که روایت همیشه نسبتاً راحت دنبال می‌شود و می‌توان با آن همراه شد. ... ریتم فیلم اغلب کش‌دار است و بعضی از لحظه‌های داستان هم تکراری می‌شوند.
تریلر جنایی نتفلیکس با شروعی گیرا مخاطب را جذب می‌کند و در چند قسمت اول هم با پایان‌های پرتعلیق او را مشتاق نگه می‌دارد، اما کم‌کم کمی بیش از حد تکراری می‌شود.
«کارآگاه هول»ِ جو نسبو نه در ژانر «کارآگاهِ گرفتارِ مشکلات» چیز تازه‌ای عرضه می‌کند و نه در نوآر نوردیک، اما بازی خوب سنتلمن و کینامن باعث می‌شود سریال خیلی دیدنی باشد.
9قسمت 9: Duke Ellington's Piano
6 فروردین 1405 · 49 دقیقهپایان فصل
8قسمت 8: The Woman in the Water
6 فروردین 1405 · 45 دقیقه
7قسمت 7: Joseph's Blessing
6 فروردین 1405 · 46 دقیقه
6قسمت 6: Five
6 فروردین 1405 · 52 دقیقه
5قسمت 5: The Devil's Star
6 فروردین 1405 · 44 دقیقه
4قسمت 4: After They Are Dead, Before They Are Cold
6 فروردین 1405 · 54 دقیقه
3قسمت 3: To Silence the Voices
6 فروردین 1405 · 44 دقیقه
2قسمت 2: Ghosts
6 فروردین 1405 · 53 دقیقه
1قسمت 1: 36 Seconds
6 فروردین 1405 · 63 دقیقهآغاز فصل
