نقدهای سریال چگونه از بلفاست به بهشت ​​برویم

• + بازیگری
• ± فیلمنامه
• + محتوا و پیام فیلم

هرچند «How to Get to Heaven from Belfast» ظاهراً معمای قتلی است، خیلی وقت‌ها بیشتر به یک کمدی رفاقتی می‌ماند. از پیچ‌وخم‌های داستان گرتا خوشم آمد؛ به‌خصوص از بازی خونسرد و بی‌حالت اما درنده‌خویانه‌ی برونا گالاگر، در نقش زنی مرموز و خشن که به دلیلی نامعلوم گروه را تعقیب می‌کند. بااین‌حال، ترجیح می‌دادم بعضی از پیچش‌های عجیب‌وغریب‌ترِ قسمت‌های پایانی را نداشته باشد. چیزی که باعث می‌شد باز هم سراغ سریال برگردم، تصویر تلخ و خنده‌دارش از دوستیِ آدم‌های میانسال بود.

• + بازیگری
• + دیالوگ

بخشی از غنای How to Get to Heaven from Belfast ممکن است در آشفتگی و گمراه‌سازیِ عمدی‌اش گم شود. از طرفی، بعضی از جزئیات خاص و وسوسه‌برانگیزش هم شاید معمولاً از چشم تماشاگران آمریکایی دور بماند؛ آن‌ها فقط دنبال یک معمای جناییِ عجیب‌وغریب و پرهیجان‌اند. اما وقتی بازیگرانش این‌قدر فوق‌العاده‌اند و دیالوگ‌ها این‌همه جوش‌وخروشِ جنون‌آمیز دارند، هر برداشتی هم که از سریال داشته باشید، باید براتان کافی باشد.

• ± فیلمنامه
• ± شخصیت‌پردازی
• + دیالوگ

نزدیک پایان، قصه کمی گنگ و نامنسجم می‌شود، ترکیب لحن‌های مختلف همیشه جواب نمی‌دهد و گاهی دلم می‌خواست دو دوستِ اصلی داستان کاری جز کارآگاه‌بازی آماتوری انجام بدهند. بااین‌حال، حتی اگر از داستان‌های «قاتل کیست؟» خسته شده باشید، برداشت خودآگاهانه و هوشمندانه‌ی مک‌گی از ژانری که زیادی تکراری شده، همراه با نبوغش در کمدی، دیالوگ‌نویسی و شخصیت‌پردازی، باعث می‌شود تماشای فیلم در مجموع حسابی خوش بگذرد.

• ± فیلمنامه
• + بازیگری

خودِ معما آن‌قدر وارد مسیرهای عجیب‌وغریب می‌شود که شاید کمی سردرگم شوید؛ به‌خصوص وقتی مک‌گری مدام چیزهای تازه‌ای به این داستان پرهیاهو اضافه می‌کند: بخش‌هایی از تاریخ ایرلند که به ماجرا ربط دارند، درامی معنادار درباره شخصیت‌ها و حتی کمی رمانس. بااین‌همه، در تمام این مدت خنده هم هست؛ شوخی‌های حسابی، کمدی فیزیکیِ محکم و بازی‌های بی‌نقص و دقیقِ گروهی از بازیگران توانمند.

• ± ریتم

فیلم با ضرباهنگی پرشتاب، چیزهای زیادی را در خودش جا می‌دهد و انرژی‌اش هیچ‌وقت فروکش نمی‌کند. آن‌قدر بی‌وقفه پیش می‌رود که گاهی دلتان می‌خواهد لحظه‌ای مکث کند تا همه نفسی تازه کنند و لحظه‌ها فرصت کنند جا بیفتند. اما در مجموع، تماشایش مثل ترن‌هوایی پرپیچ‌وخم و سرشار از شادی است.

• − فیلمنامه
• + شخصیت‌پردازی

«بلفاست» با افزودن دو خط زمانی، دسیسه‌ای مرگبار و مدت‌زمانی دوبرابر به الگوی «Derry Girls»، گاهی زیر بار این همه عنصر اضافه کم می‌آورد؛ اما هرگز جذابیت مسریِ رابطه‌ی دوستانه‌ی میان شخصیت‌های اصلی‌اش را از دست نمی‌دهد.

• + بازیگری

درست وقتی نگران می‌شوید این معمای دیوانه‌وار راهش را گم کند، سه بازیگر اصلیِ درخشان دوباره شما را با خود همراه می‌کنند؛ آن‌ها در اثر عجیب‌وغریب بعدیِ لیزا مک‌گی پس از Derry Girls، با شوخی و بگومگو داستان را جلو می‌برند.

• + فیلمنامه

پیچش داستانی پایان قسمت اول آن‌قدر خوب است که دلم می‌خواست فوری بروم سراغ قسمت دوم. این همان سریال تازه‌ای است که یک‌نفس تماشایش می‌کنید. سریال با اعتمادبه‌نفسی تمام‌عیار پیش می‌رود.

از لیزا مک‌گی، خالق Derry Girls، قصه‌ای ایرلندی می‌آید که زن‌ها نیروی محرکه‌اش هستند و پر از خنده و تهدید است. این از آن غافلگیری‌های نتفلیکس است که همین حالا همه‌مان به آن نیاز داریم.

• + فیلمنامه

این سریال حسابی پاداش صبرتان را می‌دهد. پیچش‌های داستانی یکی پس از دیگری و بی‌دردسر از راه می‌رسند و کم‌کم ماجرا به سفری تمام‌عیار بدل می‌شود که از بلفاست، دانگال، دوبلین و دری می‌گذرد و حتی به پرتغال می‌رسد.