"اوزیس" بیشتر شبیه سریال دوم (یعنی Elite) پیش میرود تا یک بررسیِ معتبر و جدی از مناسبات طبقاتی و ثروت افراطی. شخصیتها کمعمقاند و داستان اغلب مضحک میشود، اما تماشای آدمهای زیبارویی که تصمیمهای بد میگیرند آنقدر آرامشبخش است که توانایی انتقاد کردنِ آدم را تحتالشعاع قرار میدهد.»
مشکل این نیست که Oasis لزوماً سریال بدی باشد، اما به نظر میرسد با همان فرمولی ساخته شده که بارها دیدهایم؛ و سریال هیچ چیز تازهای به این فرمول اضافه نمیکند تا حتی اندکی آن را از دیگر آثارِ «آدمهای ثروتمندِ افتضاح» متمایز کند.
