ترکیبِ ایدهٔ عجیبوغریبِ اصلیِ سریال با بینشی که نسبت به این موضوع ارائه میدهد ــ اینکه برداشت شخصیتها از روابط خانوادگی گذشته چگونه روابطی را که اکنون تلاش میکنند ترمیم کنند، خراب میکند ــ اثری به وجود آورده که بسیار قویتر از هرکدام از این دو بخش بهتنهایی است.
ما قطعاً مشتاقیم ببینیم The Miniature Wife چگونه از پس این کار برمیآید؛ هم از نظر فنی و هم از نظر داستانی. اما دلیل اصلی این است که مطمئنیم بنکس از عهدهٔ چالشِ بازی کردنِ نقش کسی که به اندازهٔ شش اینچ کوچک شده برمیآید، و مکفادین هم همیشه در ایفای نقش آدمهای حقهباز و موذی عالی بوده است.
با وجود نوسانات گهگاهی این سفر هیجانانگیز، «همسر مینیاتوری» به خوبی از ایدهاش بهرهبرداری کرده و یک کمدی-درام عمدتاً فرار از واقعیت را به اثری با محتوا و عمق شگفتآور تبدیل کرده است.
با ۱۰ قسمت، سریال خیلی زود انرژی و کشش خود را از دست میدهد و تقریباً از هم میپاشد؛ چرا که ایدهٔ اصلیاش زیر بار درامهای اضافی و غیرضروری تضعیف میشود. با این حال، هنوز ارزش توصیه کردن دارد، زیرا راهی پیدا میکند تا از این ضعفها عبور کند و به جای آن، به مضامین عمیقتر خود بپردازد.
این سریال هم تماشایی است و هم تا حدی چالشبرانگیز؛ بهخاطر تغییرات متعدد لحن و گروه بازیگری توانمند و جذابی که دارد، هرچند برخی از آنها مأمور شدهاند نقش آدمهایی واقعاً آزاردهنده را بازی کنند. ... در هر صورت، چه از جنبههای مثبت و چه منفی، بهراحتی میتوان تماشای این سریال را توصیه کرد. خیالپردازیهای مربوط به اندازه و کوچک یا بزرگ شدن، همواره جذابیتی دلنشین و در عین حال نگرانکننده داشتهاند.
