نقدهای سریال نور آبی

• + محتوا و پیام فیلم

«Blue Lights» قطعاً می‌خواهد همتای بلفاستیِ «The Wire» باشد. هیچ‌وقت کاملاً به پای آن نمی‌رسد، اما نرسیدن به پای یکی از بزرگ‌ترین درام‌های تلویزیونی تاریخ هم مایه‌ی شرم نیست. در پایان فصل اول، به دو مأمور پلیس پیشنهاد می‌شود از واحد واکنش به بخش‌های معتبرترِ پلیس ایرلند شمالی منتقل شوند. هر دو پیشنهاد را رد می‌کنند و تصمیم می‌گیرند درست همان‌جایی که هستند، می‌توانند بیشترین کمک را بکنند. وقتی «Blue Lights» روی پیروزی‌ها و تراژدی‌های روزمره‌ی کار گریس و بقیه تمرکز می‌کند، به‌خودی‌خود فوق‌العاده است.

• − شخصیت‌پردازی
• + فیلمنامه

نقطه‌ضعف اصلی همه‌ی این‌ها این است که کارآموزان پلیس آن‌قدر به‌دردنخورند که اصلاً دلت نمی‌خواهد موفق شوند. ... چیزی که نویسندگان، Declan Lawn و Adam Patterson، خیلی خوب از پسِ نشان‌دادنش برمی‌آیند، کلافگیِ شدید و فرساینده‌ی کار پلیس در جایی است که چالش‌های معمول با نفرت‌های قومی و ملی‌گرایانه و احتمال همیشگی ترور همراه شده‌اند.

• + فیلمنامه
• + محتوا و پیام فیلم

مضامین مهم اجتماعی و سیاسی در Blue Lights حضور دارند، اما قصه‌گویی هیچ‌وقت قربانی آن‌ها نمی‌شود. اگر چیزی به جانشینی برای Happy Valley نزدیک باشد، بی‌شک همین است. گفتن اینکه Blue Lights یکی از بهترین درام‌های پلیسی تلویزیون است، حق مطلب را ادا نمی‌کند. این یکی از بهترین درام‌های تلویزیون است، بی‌هیچ قیدوشرطی.

• + شخصیت‌پردازی
• + فیلمنامه

تا پایان، واقعاً به این شخصیت‌ها دل می‌بندید. Blue Lights حتی به بخش کوچکی از هیاهویی که نصیب Line of Duty شد هم نمی‌رسد، اما در این سریال نه دیالوگ بدی پیدا می‌شود و نه صحنه‌ای که زیادی اغراق‌آمیز از کار درآمده باشد. خط‌های داستانی در نهایت خوب به هم گره می‌خورند و به پایانی رضایت‌بخش می‌رسند.

• + شخصیت‌پردازی

بااین‌حال، وقتی تیتراژ پایانی پخش می‌شود، طرفدارانِ به‌هم‌رسیدن گریس و استیوی ضربه‌ای محکم از واقعیت می‌خورند؛ فیلم با نگاهی سنجیده نشان می‌دهد رابطه‌ی این دو واقعاً بر چه اساسی استوار است. در روزهای سخت، Blue Lights همچنان ماهرانه بین لحظه‌های روشن و تاریک جابه‌جا می‌شود.

• + شخصیت‌پردازی

فصل دومِ Blue Light این بار بیشتر سراغ داستان‌هایی می‌رود که حول شخصیت‌ها می‌چرخند و تلویحاً می‌گوید قرار است بیشتر با زندگی شخصی آن‌ها آشنا شویم. این فصل با تکیه بر نقطه‌قوت‌هایش، تماشایی‌تر هم شده است.

• ± فیلمنامه

همچنین می‌بینیم که نیروی پلیس تا مرز از پا افتادن زیر فشار است: مأموران کمتری در خیابان‌اند و همان‌ها هم باید نقش متخصصان سلامت روان را بازی کنند. قصه هنوز تازه دارد پا می‌گیرد، اما خاکش غنی و حاصلخیز است و این نویسنده‌ها بهترین کسانی‌اند که آن را بپرورانند.

با اینکه طبیعی است این بار دوم دیگر چندان غافلگیرکننده نباشد، Blue Lights همچنان اثری پر و پیمان، خشن، زنده و پررنگ است.