بازیها از نقاط قوت سریالاند و چند منتقد از گروه بازیگران تعریف کردهاند. تویلیس را هولمزِ خوبی دانستهاند: طعنهزن و کمی شوخطبع؛ هانت هم در نقش همراه مسئلهساز او خوب ظاهر می‌شود. یک منتقد میگوید تویلیس به شخصیتی که بارها به تصویر کشیده شده، جلوهای تازه می‌دهد.
Thewlis با اندام لاغر و کشیده و چهره‌ی زاویه‌داری که آدم را یاد این شخصیت می‌اندازد، هولمز خوبی از کار درمی‌آید؛ نیش‌دار و با رگه‌ای از طنز. هانت هم در نقش شریک دردسرسازش کم نمی‌آورد. نمی‌توانم بگویم داستان کاملاً جور درمی‌آید؛ چون برای نقد فقط نیمی از فصل هشت‌قسمتی در دسترس بود، نمی‌دانم به کجا می‌رسد. البته این را درباره‌ی خیلی از معماها، اگر نگوییم بیشترشان، می‌شود گفت. بااین‌حال، تماشایش لحظه‌به‌لحظه لذت‌بخش است.
شرلوک و آملیا دقیقاً رابطه‌ی استاد و شاگردی ندارند؛ رابطه‌شان چیزی کم‌جذاب‌تر و مبهم‌تر است. بااین‌حال، همکاری این دو می‌توانست دست‌مایه‌ی داستانی قابل‌قبولی باشد، اگر واقعاً می‌دیدیم که با هم کار می‌کنند. سریال ترجیح می‌دهد آن‌ها را از هم جدا کند و وقتی تمرکز روی شرلوک است، نتیجه خوب از آب درمی‌آید.
حاصلش سریالی درهم‌وبرهم و بی‌خاصیت است که حتماً پیش از تمام‌شدن پخشش از یادمان می‌رود. امیدوارم نقش‌های بهتری به هانت برسد؛ تیولیس و اسکاتِ باتجربه در هر صورت مشکلی نخواهند داشت. اگر هم کمی شرلوک می‌خواهید، پیشنهاد می‌کنم سراغ جای دیگری بروید.
شاید جسورانه‌ترین حرف را نزند یا برای شخصیتی که از قبل این‌قدر خوب می‌شناسیم، دگرگونی بنیادینی رقم نزند. اما آن‌قدر دلنشین است که این تازه‌ترین قسمت از دنیای روزبه‌روز گسترده‌ترِ شرلوک، به‌جای خسته‌کننده‌شدن، با آشنایی‌اش حس آرامش‌بخشی داشته باشد.
من که از علاقه‌مندان شرلوک هولمز هستم، توهین‌آمیز می‌دانم که هولمز، شخصیتی که از هر نظر انسانی پیشرو است، طوری تصویر شود که رفتار آزادانه‌ی یک زن جوان، هرچند شاید از نظر تاریخی نابهنگام باشد، به‌شکلی خنده‌دار دستپاچه‌اش می‌کند. اما آقای تولیس برداشتی تازه از شخصیتی ارائه می‌دهد که بارها به تصویر کشیده شده است.
بازیگران بازی‌های عالی‌ای ارائه می‌دهند و سطح سریالی را که در باقی موارد فقط قابل‌قبول است، بالا می‌برند. شاید سریال با گذشت زمان قلقش را پیدا کند و چیزی واقعاً عالی ارائه دهد، اما با توجه به چهار قسمت اول، Sherlock & Daughter فقط معمولی است.
فعلاً، سریال با موفقیت معما را با ملودرام و گستاخی آمریکایی‌ها را با خویشتن‌داری خشک و محکم انگلیسی‌ها درآمیخته و ماهرانه خطرها و پیامدهای تازه‌ای به داستانی نخ‌نما اضافه کرده است.
Thewlis و Hunt نقش‌هایشان را عالی بازی می‌کنند و سریال هم کشش و هیجان کافی دارد تا داستان با سرعت خوبی پیش برود.
