چند منتقد سریال را پرتحرک و گیرا میدانند. یکی از آنها روایت انتقام، روابط آشفتهی خانوادگی و خودبزرگ‌بینیِ مهارنشده را جذاب توصیف می‌کند. منتقد دیگری شش قسمتِ در دسترس را شروعی امیدوارکننده میخواند و از بازی‌های بازیگران اصلی، صحنه‌های اکشن و پایان‌های پرتعلیق تعریف می‌کند. ریتمی که بهتدریج اوج می‌گیرد و لحظه‌های مؤثر دلهره و انتظار در بخشهای مخفیکاری هم از نکتههای مثبت یک نقد است. منتقدی دیگر میگوید زیر خشونت و ملودرام سریال، ماجرای انتقام دوک آن‌قدر کشش دارد که مخاطب را درگیر نگه دارد.
با اینکه سریال ایرادهایی دارد، شش قسمتی از «Fightland» که برای نقد در اختیارمان بود، شروعی امیدوارکننده برای آشنایی با روی تاریک دنیای تبهکاری لندن بود. بازی‌های گیرای بازیگران اصلی، صحنه‌های اکشن نفس‌گیر و پایان‌های پرتعلیق، آن را به گزینه‌ای شایسته در میان سریال‌های جنایی پررونق بریتانیا تبدیل می‌کند؛ سریالی که همه‌چیز دارد تا به موفقیت بعدی این ژانر تبدیل شود و تماشاگرها قسمت‌هایش را پشت‌سرهم ببینند.
ریتم فیلم کم‌کم اوج می‌گیرد و لحظه‌های مؤثری از تعلیقِ عملیات مخفی دارد. اما جدا از ایرادهای مربوط به باورپذیری، حال‌وهوای خشن و بی‌امانِ Fightland ممکن است تجربه‌ای کمی دلگیر باشد. فیلم می‌توانست چند لحظه‌ی خاص‌تر داشته باشد، چند تکه دیالوگ که لزوماً ربطی به پیشبرد قصه نداشته باشند، یا شاید فقط کمی بوکسِ بیشتر.
با اینکه در Fightland خشونت و ملودرام زیادی هست، زیرِ ظاهر ماجرا هم آن‌قدر اتفاق می‌افتد که بیننده پیگیر نقشه‌ی دوک برای تلافی از مارشال‌ها بابت همه‌ی بلاهایی باشد که سرش آورده‌اند.
نقاط قوت Fightland لزوماً به ضعف‌هایش نمی‌چربد؛ باز هم سخت است تصور کنیم کسی یکی از شخصیت‌هایش را محبوب خودش بداند. اما اساس کار آن‌قدر محکم است که فصل‌های بعدی می‌توانند پیشرفت چشمگیری نسبت به فصل اول داشته باشند.
کسانی که دنبال فیلمی تأمل‌برانگیز و ساختارشکن، و شایسته‌ی جایزه هستند، تقریباً حتماً چندان تحت‌تأثیر قرار نمی‌گیرند؛ اما کسانی که با سرگرمی‌های افراطی‌تر و پراغراق‌تر راحت‌اند، از تازه‌ترین همکاری Jackson و Starz کلی لذت می‌برند.
طرح داستان ساده به نظر می‌رسد، اما Fightland به‌خاطر ایراد اساسی‌اش از پس آن برنمی‌آید: هیچ‌وقت معلوم نیست آدم‌ها چرا کاری می‌کنند.
این سریال پرتحرک، خونین و گیراست و داستان جذابی از انتقام، روابط ازهم‌گسیخته‌ی خانوادگی و خودبزرگ‌بینیِ بی‌مهار روایت می‌کند.
این از اول تا آخر یک درام جنایی است که دور صحنه‌های اکشنِ زمخت و منطق عاطفیِ احمقانه‌ای شکل گرفته است.
Fightland در تمام طول فیلم به‌شکلی نامتناسب بیش از حد ملایم و بی‌خطر به نظر می‌رسد، بی‌آنکه واقعاً برای همه‌ی سنین مناسب باشد (یا برای همه‌ی سنین جذاب باشد).
