- − ریتم
- − فیلمنامه
«خانهی خاکستری» همهاش بد نیست و نیت خوبی هم دارد، اما درامش قابلپیشبینی است و در هشت قسمت ــ که بعضیهایشان بیش از یک ساعتاند ــ خیلی، خیلی بیشتر از حد لازم طول میکشد. صحنهها را بعد از آنکه دیگر فایدهای ندارند هم ادامه میدهد و وقتش را با خردهپیرنگهای اضافی دربارهی شخصیتهای فرعی ــ و فرعیتر از فرعی ــ تلف میکند؛ خردهپیرنگهایی که هیچ چیزی به تار و پود سریال اضافه نمیکنند.
