«Unconditional» بیتردید زمانی که از واقعگرایی احساسی خود فاصله میگیرد، بخشی از تأثیرش را از دست میدهد. با این حال، بازی چامامی ــ که هرگز وحشت اورنا را به شکل هیستری اغراقآمیز به تصویر نمیکشد، بلکه آن را در قالب سردرگمیای خاموش و درونی نشان میدهد ــ در تمام طول فیلم همچون لنگری محکم، اثر را سر پا نگه میدارد. از سوی دیگر، «Unconditional» زمانی بهتر میتواند روی پای خودش بایستد که بخشی از ب...
