نقدهای سریال اغواگری

این سریال فرانسوی‌زبان اچ‌بی‌او که با نام اصلی «مرتوی» شناخته می‌شود، یک بازگویی آزاد و مدرن از رمان کلاسیک «روابط خطرناک» است که با تمرکز بر سال‌های جوانی ایزابل دو مرتوی (با بازی فوق‌العاده آناماریا وارتولومی)، داستان زنی فقیر و فریب‌خورده را روایت می‌کند که پس از ازدواج با یک نجیب‌زاده احمق و با کمک عمه‌اش مادام دو روزموند (دیان کروگر) و عشق سابقش والمون (ونسان لاکوست)، به‌تدریج به یکی از باهوش...

این سریال فرانسوی‌زبان اچ‌بی‌او که با نام اصلی «مرتوی» شناخته می‌شود، با نگاهی تازه به رمان کلاسیک «روابط خطرناک»، ایزابل دو مرتوی (با بازی فوق‌العاده آناماریا وارتولیمی) را نه یک شرور تمام‌عیار، که زنی زخم‌خورده و خشمگین به تصویر می‌کشد که پس از فریب خوردن توسط والمون (ونسان لاکوست) در یک ازدواج صوری، با کمک عمه‌اش مادام دو روزموند (دیان کروگر در نقش‌هایی با الهام از گلن کلوز) راهی برای انتقام و ...

«اغواگری» سریالی جدید از اچبیاو مکس است که به ریشه های یکی از پیچیده ترین شخصیت های تاریخ ادبیات، مارکیز دو مرتوی از «روابط خطرناک» میپردازد. این سریال فرانسویزبان که روی آناماریا وارتولومئی در نقش ایزابل جوان تمرکز دارد، داستان تبدیل یک دختر یتیم سادهدل به زنی قدرتمند و بیپروا را روایت میکند که پس از فریب خوردن از سوی یک اشرافزاده، تصمیم میگیرد به جای تبعید به صومعه، از مربیای آزاداندیش بیاموزد چ...

این سریال فرانسوی‌زبان اچ‌بی‌او که با نام اصلی «مرتوی» شناخته می‌شود، اقتباسی جسورانه و مدرن از رمان کلاسیک «روابط خطرناک» است که داستان را از زاویه دید ایزابل، زن جوانی روایت می‌کند که توسط والمون فریب خورده و سپس با تبدیل شدن به مرتوی افسانه‌ای، راهی بیرحمانه برای انتقام و به دست گرفتن قدرت در جامعه مردسالار قرن هجدهم فرانسه پیش می‌گیرد. برخلاف اقتباس‌های پیشین، این سریال قهرمانی ندارد که مخاطب ...

این مینی‌سریال شش قسمتی که برداشتی آزاد از «روابط خطرناک» با تمرکز بر سال‌های جوانی مرتوی است، با بازی درخشان آناماریا وارتولومی و فیلمبرداری سینمایی‌اش، از نظر فنی اثری چشمنواز و خوش‌ساخت به نظر می‌رسد، اما در نهایت به دلیل فیلمنامه‌ای دورِ خود می‌چرخد و شخصیت‌هایی که عمق کافی ندارند، از پتانسیل بالای داستان اصلی بهره نمی‌برد. سریال تلاش می‌کند با نمایش زنانی که از تمایلات جنسی خود به‌عنوان تنها ...

این فیلم زیباست؛ در یک صحنه، والمانت در بین پرده‌ها با نورپردازی فوق‌العاده‌ای قرار گرفته و به نظر می‌رسد که انگار یک نقاشی از الیزابت لویی ویژه لبرن است. بازیگری گیراست و شخصیت‌ها را با نوعی خودشیفتگی و ناپایداری به خوبی به تصویر می‌کشند که به‌خوبی به اشراف‌زادگان آن زمان می‌خورد، و نویسندگی نیز روان پیش می‌رود. اما نمی‌توانم دقیقا توضیح دهم که چرا این نمایش برایم جذابیت نداشت، جز اینکه حوصله‌ام ...