نقدهای سریال حاشیه های بیرونی

• − فیلمنامه

شخصیت‌ها وقت زیادی می‌گذارند تا هم ما و هم خودشان را قانع کنند که واقعاً بازنده‌های خوش‌قیافه‌ای هستند. اما کسانی که جذب ایده‌ی اصلی سریال می‌شوند، از ضعف‌های دراماتیکش چشم‌پوشی می‌کنند: جوان‌هایی که بدون نظارت و در حاشیه‌ی جامعه زندگی می‌کنند، اما طوری رفتار می‌کنند انگار تیمی از وکلا همیشه آماده‌ی خدمت به آن‌هاست. ... انگیزه‌ها، به‌طور کلی، از توفانی که در قسمت اول می‌وزد هم باورپذیرتر نیستند. اما وقتی همه با این‌همه لباس کم این‌قدر خوب به نظر می‌رسند، انسجام داستانی هم در بهترین حالت به حاشیه می‌رود.

«Outer Banks» ترکیبی است از «The Goonies» و «The O.C.»، با حال‌وهوایی از «Red Dawn»، سریال «Stranger Things» خود نتفلیکس و شاید هم «On My Block»، به‌علاوه کمی حال‌وهوای دبیرستانیِ گروه Simple Plan. شاید علاقه‌تان به این آثار کمک کند بخش‌های طولانی‌ای را تاب بیاورید که سریال مدام بین احمقانه‌بودن و مضحک‌بودن نوسان می‌کند و فقط در لحظه‌هایی کوتاه سرگرم‌کننده می‌شود.

• − شخصیت‌پردازی

سریال Outer Banks بسیاری از شخصیت‌هایش را در قالب‌های مشخصی می‌ریزد و همان‌جا نگه می‌دارد. کمبود ظرافتش گاهی از بار عاطفی اتفاق‌ها کم می‌کند، اما بااین‌حال تریلر معمایی بسیار هیجان‌انگیزی می‌سازد که رگه‌هایی از عشق نوجوانانه هم دارد. تماشایش سرگرم‌کننده است، ولی شخصیت‌پردازی دقیق‌تر می‌توانست لحظه‌های مهم سریال را خیلی تأثیرگذارتر کند.

کل ماجرا تا حدی مسخره است، اما فضای داستان ــ منطقه‌ای ساحلی پس از یک توفند ــ و پایان‌های پرتعلیقش شاید جوان‌ها را جذب کند. فیلم حال‌وهوای داستان‌های عامه‌پسند و پرکششی را دارد که آدم را وامی‌دارند صفحه‌ها را یکی‌یکی ورق بزند. بازیگرانش هم به‌طرز نامعقولی جذاب‌اند و می‌توانند برای فیلم مخاطب جذب کنند.

کاش سریال هم به‌اندازه‌ای که ایده‌اش نوید می‌دهد سرگرم‌کننده بود. گاهی به این حد می‌رسد؛ وقتی سبک‌سری‌اش خوب با شتاب و گستره‌ی جهان‌سازی‌اش درمی‌آمیزد.

لای ماجراهای دیوانه‌وار و صحنه‌های بی‌پایان با لباس شنا، درامی نوجوانانه جا گرفته که از سرگرم‌کننده‌ترین سریال‌هایی است که طی چند ماه اخیر پخش شده است.

• + محتوا و پیام فیلم

اوتر بنکس دقیقاً سریالی سالم و بی‌حاشیه نیست، اما ماجراجویی‌های آفتابی‌اش حسی واقعی از تجربه نوجوانی منتقل می‌کنند.

موفقیت نسبی این سریال، که طوری ارائه شده تا جلوی گرایش‌های مخرب‌ترش را بگیرد، نشان می‌دهد همه دست‌اندرکاران چقدر خوب با آن همراه شده‌اند. شاید سریال هنوز هم بعضی جاها زیادی زور می‌زند، اما به‌راحتی می‌شود تصور کرد طرفداران «Outer Banks» در فصل دومش خیلی از چیزهایی را که دنبالش هستند پیدا کنند.

درامی نوجوانانه که کیفیتش یکدست نیست، اما در مجموع سرگرم‌کننده است.

• − فیلمنامه

فصل سوم تقریباً تمام جذابیت اولیه‌ی سریال را قربانی می‌کند تا ماجرای گنج‌یابی‌ای را که همین حالا هم باورش سخت است، فقط کمی بیشتر کش بدهد. فصل سومِ «Outer Banks» برای حفظ ریتمش بیش از حد به نریشن و فلاش‌بک تکیه می‌کند؛ ترفندی که چندان نمی‌تواند داستان کم‌مایه‌اش را پنهان کند.