این فیلمی است که تحسین کردنش آسانتر از درک کامل یا تحت تأثیر قرار گرفتن از آن است. با این حال، ارزش تسلیم شدن در برابر این رؤیا را دارد. از نظر فنی، «تلقین» یک شاهکار است؛ کریستوفر نولان یک پازل روایی پیچیده و چندلایه ساخته که از نظر بصری خیرهکننده است. صحنههایی مانند خیابان پاریس که روی خودش تا میشود یا مبارزه در راهروی بدون جاذبه، نمایشهایی از خلاقیت خالص هستند که به طرز ماهرانهای اجرا شده...
