ایدهی اصلی خیلی خلاقانهست: قهرمانها قدرتشون رو از تحسین مردم میگیرن، ولی این تحسین یه شمشیر دولبهست، چون باعث ضعفها و دردسرهایی میشه که از نگاه بقیه بهشون میاد. یه جور نگاه تیره و تار به مفهوم قهرمان بودن، خیلی هوشمندانهتر از چیزی مثل مای هیرو آکادمیا.
شخصیتهاش هم تو دل آدم میمونن. اولش مسخره بهنظر میان ولی بعد کمکم لایههای احساسی و جدیشون رو میبینی. شوخی و خشونت زیاده، ولی وسطش یهه...
