«رفتن» نخستین تجربه کارگردانی نوید محمودی است که با روایتی شاعرانه و در عین حال تلخ، به بررسی مفهوم فقدان و گذار در روابط انسانی میپردازد. این اثر با تمرکز بر تمهای عاطفی و دراماتیک، تلاش میکند تا از طریق یک روایت نمادین، عمقِ رنجهای ناشی از تعلقات و جدایی را به تصویر بکشد. خلاصه داستان: داستان فیلم در هستهی خود، روایتگرِ پردهی پنهانِ یک تراژدی عاطفی است؛ داستانِ عشقِ میان دو شخصیت به نامهای «فرشته» و «نبی». این دو، در میانهی مسیرِ رسیدن و نرسیدن، گرفتارِ تلاطمهای زندگی و تقدیر میشوند. عشق آنها، به جای آنکه پناهگاهی برای آرامش باشد، در میان گرد و غبارِ احتمالات و پیچ و تابهای سرنوشت گم میشود. فیلم با نگاهی غمانگیز، به بررسی این موضوع میپردازد که چگونه پیوندهای عمیق انسانی میتوانند در مواجهه با واقعیتهای بیرونی یا درونی، دچار فرسایش شده و در نهایت به سمت «رفتن» و از دست رفتن سوق پیدا کنند. روایت فیلم، میانِ اشتیاق برای بقای یک رابطه و ضرورتِ رهایی از آن، در حرکت است.