فیلم «مادر قلباتمی» (۱۳۹۳) به کارگردانی علی احمدزاده، روایتی غیرخطی و متفاوت از یک شب پرماجرا در تهران است. داستان با میهمانی خداحافظی «کامی» آغاز میشود که قصد دارد برای همیشه ایران را به مقصد تونس ترک کند. این فیلم که در شبِ پرالتهابِ توزیع یارانهها میگذرد، شخصیتها را در موقعیتهای عجیب و ابزورد قرار میدهد؛ جایی که مشکلات روزمره مانند عدم امکان برداشت از کارتهای بانکی، بهانهای برای ورود به دنیایی سوررئال و ملاقات با شخصیتهای نامتعارف میشود. فیلم با عبور از چارچوبهای روایی سنتی و با بهرهگیری از فضاسازیهای خاص، تصویری از سرگردانی و دغدغههای نسل جوان را در یک شبِ نمادین به نمایش میگذارد. «مادر قلباتمی» بهواسطه نگاه ساختارشکنانه خود، مورد توجه جشنوارههای بینالمللی متعددی از جمله برلین قرار گرفت و تجربهای متفاوت از سینمای اجتماعی-تجربی ایران را رقم زد.