حسن هدایت در اقتباس از داستان کوتاه صادق هدایت، با ظرافتی مثالزدنی، مرز میان واقعیت و خیال را در «گرداب» کمرنگ میکند. فیلم با تکیه بر یک واقعهی ساده اما تکاندهنده — وصیتنامهی عجیب یک دوست مرده — به درونِ روانِ شخصیت «همایون» نفوذ میکند. این اثر، جستوجویی است در میانهی شک و تردید؛ جایی که میراثِ مادی، تنها پوششی است برای کشفِ حقیقتهای پنهان در روابط انسانی. فیلم با استفاده از فضایِ مهآلود و اتمسفرِ سنگین، مخاطب را به درونِ گردابی میکشاند که در آن، حقیقت و تردید از هم تفکیکپذیر نیستند.