پس از سالها انتظار، بهرام بیضایی با این اثر، دوباره با کلمات و سکوتها، مرزهایِ حقیقت را جابهجا میکند. در فیلمی که در آن «سوگ» با «عدالت» و «گذشته» با «حال» تلاقی میکند، چکامه در جستجوی معنایِ زندگی پس از فقدان است؛ روبرو شدن با مردی که از زندان رها شده، تنها مواجهه با یک انسان نیست، بلکه مواجهه با تمامِ آن چیزی است که در سکوتِ شبها از دست دادهایم.