دوازده سال زندگی مشترک، یک فرزند و هزاران ناگفته؛ این تمام چیزی است که از رابطه «منیره» و «بابک» باقی مانده است. مصطفی کیایی در «عصر یخبندان»، سرمایِ کشندهی حاکم بر یک رابطه را به تصویر میکشد که در آن، خستگی از زندگی، مسیر را به سمت تاریکترین انتخابها – اعتیاد و خیانت – باز میکند. فیلم فراتر از یک قصه خیانت است؛ کاوشی است در دلِ روابطی که در آن سکوت، بلندتر از فریاد عمل میکند و شک، تیشه به ریشهی هر چه ساخته شده، میزند.