دههی ۲۰۲۰ برای سریالهای جنگی، دورهای بود که روایتهای انسانی، تاریخی و احساسی جای نبردهای پرزرقوبرق را گرفتند. تلویزیون و پلتفرمهای استریم در این سالها توانستند چهرهای تازه از جنگ به تصویر بکشند؛ چهرهای که بیش از گلوله و خاکریز، دربارهی ترس، ایمان، بقا و پیوند میان انسانهاست. در این صفحه میتوانید مجموعهای از سریالهای شاخص این دهه را مرور کنید — آثاری که هرکدام بخشی از تاریخ را با نگاهی تازه روایت کردهاند.
در آغاز دهه، «گذرنامهای برای آزادی» (Passport to Freedom – ۲۰۲۱) به نمایش درآمد؛ سریالی براساس ماجرایی واقعی دربارهی دپی کوریا، زنی برزیلی که در دوران اشغال نازیها با صدور ویزاهای جعلی، جان صدها یهودی را نجات داد. این اثر با تمرکز بر شهامت فردی و وجدان انسانی، روایتی کمتر شنیدهشده از مقاومت مدنی در دل جنگ جهانی دوم ارائه میدهد.
در ادامه، «میراثها» (Legacy – ۲۰۲۲) به عنوان درامی چندلایه از تأثیر ماندگار جنگ بر نسلهای مختلف شناخته شد. این سریال بهجای بازسازی نبردها، روابط میان اعضای خانوادهای را دنبال میکند که زخمهای جنگ در آنها از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.
در سال ۲۰۲۳، «تمام نوری که نمیتوانیم ببینیم» (All the Light We Cannot See – ۲۰۲۳) از نتفلیکس با اقتباس از رمان پرفروش آنتونی دوئر، روایتی احساسی و شاعرانه از جنگ جهانی دوم را ارائه کرد. داستان دختری نابینا و سربازی آلمانی که در میان ویرانیها، از طریق امواج رادیویی به یکدیگر پیوند میخورند؛ روایتی که میان تاریکی جنگ، نوری از انسانیت میتاباند.
در سال بعد، «ما خوششانس بودیم» (We Were the Lucky Ones – ۲۰۲۴) با الهام از داستان واقعی خانوادهای یهودی ساخته شد که در دوران هولوکاست از هم جدا میشوند و برای زندهماندن و یافتن یکدیگر میجنگند. این سریال با لحنی صمیمی و عاطفی، از امید و استقامت انسان در برابر ظلم میگوید.
در تازهترین نمونه، «جادهی باریک به عمق شمال» (The Narrow Road to the Deep North – ۲۰۲۵) به کارگردانی جاستین کورزل، تصویری تلخ و شاعرانه از جنگ جهانی دوم ارائه میکند. این سریال استرالیایی، داستان اسرای جنگی را دنبال میکند که مجبور به ساخت راهآهن مرگ در برمه میشوند؛ روایتی دربارهی عشق، خاطره و گناه که مرز میان قربانی و بازمانده را درهم میشکند.
در این صفحه میتوانید فهرستی از این سریالها را مرور کنید؛ مجموعهای از روایتهای انسانی که نشان میدهند ژانر جنگی در تلویزیون مدرن دیگر فقط دربارهی نبرد نیست — دربارهی انسان است، در لحظاتی که همهچیز در حال فروپاشیست.
