سریال‌های کمدی نتفلیکس فقط به سیتکام‌های سبک و خنده‌های سریع محدود نمی‌شوند. بخشی از بهترین آثار کمدی این پلتفرم از طنز سیاه، درام خانوادگی، عاشقانه، انیمیشن بزرگسال، Coming-of-Age و حتی فانتزی و معما استفاده می‌کنند. به همین دلیل انتخاب یک فهرست خوب باید فراتر از جدیدترین عناوین منتشرشده باشد و کیفیت داستان، محبوبیت، شخصیت‌پردازی و نوع کمدی هر مجموعه را هم در نظر بگیرد.
در این فهرست ۱۰ سریال شاخص را انتخاب کرده‌ایم که کمدی بخش مهمی از هویتشان است؛ از طنز تلخ BoJack Horseman و After Life تا کمدی نوجوانانه Never Have I Ever و فضای گوتیک Wednesday. برای مجموعه‌های طنز بدون محدودیت پلتفرم می‌توانید سراغ سریال‌های کمدی بروید و برای انتخاب‌های گسترده‌تر این سرویس نیز فهرست سریال‌های نتفلیکس مناسب‌تر است.
بهترین سریال های کمدی نتفلیکس
1. بوجک هورسمن (BoJack Horseman)
سریال بوجک هورسمن یکی از مهم‌ترین نمونه‌های کمدی بزرگسالانه در دوران استریم است؛ مجموعه‌ای که از ظاهر یک انیمیشن درباره حیوانات انسان‌نما شروع می‌کند و خیلی زود به داستانی پیچیده درباره شهرت، افسردگی، اعتیاد و مسئولیت شخصی تبدیل می‌شود.
بوجک زمانی ستاره یک سیتکام محبوب بوده، اما سال‌ها بعد در حالی زندگی می‌کند که موفقیت قدیمی دیگر برایش معنا و رضایت ایجاد نمی‌کند. رابطه او با دایان، تاد، پرنسس کارولین و مستر پینات‌باتر به مرور تصویری از آدم‌هایی می‌سازد که هرکدام به شیوه خودشان با تنهایی و شکست روبه‌رو هستند.
طنز سریال از شوخی‌های تصویری، بازی با کلمات، Satire هالیوود و موقعیت‌های کاملاً Absurd استفاده می‌کند. با این حال، چیزی که BoJack Horseman را متمایز می‌کند توانایی آن در تغییر ناگهانی از شوخی به لحظه‌ای عمیق و ناراحت‌کننده است.
این اثر برای مخاطبی مناسب است که کمدی بزرگسالانه را فقط برای خندیدن نمی‌خواهد و از Dark Comedy، شخصیت‌های خاکستری و داستان‌هایی که پیامد تصمیم‌ها را جدی می‌گیرند استقبال می‌کند.
2. زندگی پس از مرگ (After Life)
سریال زندگی پس از مرگ نمونه‌ای روشن از Dark Comedy است که سوگ و تنهایی را به ماده اولیه طنز تبدیل می‌کند، بدون اینکه درد شخصیت اصلی را بی‌اهمیت جلوه دهد.
ریکی جرویز نقش تونی را بازی می‌کند؛ روزنامه‌نگاری که پس از مرگ همسرش انگیزه خود برای ادامه زندگی را از دست داده است. او تصمیم می‌گیرد دیگر اهمیت چندانی به قواعد اجتماعی ندهد و هر چیزی را که فکر می‌کند مستقیم به زبان بیاورد.
همین رفتار منبع بسیاری از لحظات کمیک سریال است، اما After Life به‌تدریج نشان می‌دهد پشت بدبینی تونی، انسانی آسیب‌دیده قرار دارد که هنوز به ارتباط با دیگران احتیاج دارد.
ریکی جرویز نویسنده، کارگردان و بازیگر اصلی مجموعه است و سبک آشنای او ــ طنز خشک، مکالمه‌های ناراحت‌کننده و شوخی با رفتارهای روزمره ــ در سراسر داستان دیده می‌شود.
این سریال سه فصل دارد و روایت آن پایان مشخصی پیدا می‌کند. اگر کمدی تلخ، قصه‌ای درباره سوگ و شخصیت‌هایی معمولی را به سیتکام‌های پرسرعت ترجیح می‌دهید، After Life یکی از بهترین انتخاب‌های این فهرست است.
3. استاد هیچی (Master of None)
سریال استاد هیچی یکی از کمدی‌های شخصیت‌محور شاخص است که به‌جای تکیه بر یک فرمول ثابت، درباره روابط، مهاجرت، خانواده، کار و سردرگمی نسل جوان در زندگی شهری صحبت می‌کند.
عزیز انصاری نقش دِو را بازی می‌کند؛ بازیگری در نیویورک که همزمان با تلاش برای ساختن مسیر حرفه‌ای، درباره عشق، تعهد، خانواده و آینده خودش تصمیم می‌گیرد.
ویژگی مهم Master of None نوع نگاه مشاهده‌گرانه آن است. بسیاری از قسمت‌ها می‌توانند تقریباً مستقل عمل کنند و یک موضوع مشخص مانند رابطه با والدین مهاجر، قرارهای آنلاین یا تفاوت‌های فرهنگی را بررسی کنند.
کمدی سریال بیش از Punchlineهای سریع، از گفت‌وگوهای طبیعی و جزئیات زندگی روزمره بیرون می‌آید. در کنار آن، سبک بصری و ساختار اپیزودها نسبت به بسیاری از کمدی‌های تلویزیونی جاه‌طلبانه‌تر است.
Master of None مناسب مخاطبی است که Dramedyهای آرام‌تر و واقع‌گرایانه را دوست دارد و ترجیح می‌دهد طنز با مسائل اجتماعی و روابط بزرگسالانه ترکیب شود.
4. هیچ کس این را نمی خواهد (Nobody Wants This)
سریال هیچ کس این را نمی خواهد یکی از روم‌کام‌های موفق‌تر سال‌های اخیر است و نشان می‌دهد Romantic Comedy سریالی هنوز می‌تواند با دیالوگ‌های خوب و Chemistry بازیگران تازه به نظر برسد.
جوآن، یک پادکستر صریح و غیرمذهبی، با نوآ روبه‌رو می‌شود؛ یک خاخام که زندگی و محیط اجتماعی‌اش با دنیای جوآن فاصله زیادی دارد. جذابیت میان آن‌ها خیلی زود شکل می‌گیرد، اما تفاوت‌های خانوادگی، اعتقادی و فرهنگی رابطه را پیچیده می‌کند.
کریستن بل و آدام برودی مرکز اصلی سریال‌اند و بخش مهمی از موفقیت اثر از طبیعی بودن تعامل میان آن‌ها می‌آید. شوخی‌ها بیشتر از گفت‌وگو و برخورد دو سبک زندگی مختلف ساخته می‌شوند تا موقعیت‌های اغراق‌شده.
Nobody Wants This انتخاب مناسبی برای مخاطبی است که از کمدی‌های عاشقانه بزرگسالانه، روابط مدرن و شخصیت‌هایی که اشتباه می‌کنند اما کاریکاتوری نیستند لذت می‌برد.
در مقایسه با بسیاری از Rom-Comهای تلویزیونی، سریال ریتم سریع‌تری دارد و به همین دلیل گزینه خوبی برای تماشای سبک و نسبتاً کوتاه محسوب می‌شود.
5. هرگز تا به حال نداشته‌ام (Never Have I Ever)
سریال هرگز تا به حال نداشته ام Coming-of-Age Comedy را با تجربه یک نوجوان هندی-آمریکایی ترکیب می‌کند و علاوه بر رابطه‌های عاشقانه، درباره خانواده، هویت و فشارهای دوران نوجوانی حرف می‌زند.
دِوی پس از دوره‌ای سخت تصمیم می‌گیرد زندگی اجتماعی خودش را تغییر دهد و در مدرسه جایگاه متفاوتی پیدا کند. البته برنامه‌های او معمولاً طبق انتظار پیش نمی‌روند و همین تلاش‌های بیش از حد حساب‌شده بخش بزرگی از موقعیت‌های کمیک را ایجاد می‌کنند.
مایتری راماکریشنان شخصیت اصلی را با انرژی و بی‌پروایی بازی می‌کند و رابطه او با مادرش نالینی یکی از مهم‌ترین بخش‌های احساسی داستان است.
مندی کالینگ و تیم سازنده توانسته‌اند Romance، Teen Comedy و Family Drama را بدون تبدیل کردن سریال به یک ملودرام سنگین کنار هم نگه دارند.
Never Have I Ever در چهار فصل داستان نسبتاً کاملی ارائه می‌دهد و برای کسانی که دنبال سریالی سبک، سریع و شخصیت‌محور هستند انتخاب مناسبی است؛ به‌خصوص اگر فضای دبیرستانی، مثلث عشقی و داستان‌های بلوغ را دوست داشته باشند.
6. مرده از نظر من (Dead to Me)
سریال مرده از نظر من کمدی سیاه، Mystery و داستان دوستی را در روایتی ترکیب می‌کند که هرچه جلوتر می‌رود پیچیده‌تر می‌شود.
جن پس از مرگ همسرش در وضعیت روحی آشفته‌ای قرار دارد. در یک گروه حمایتی با جودی آشنا می‌شود و این دو با وجود تفاوت‌های شخصیتی، خیلی زود رابطه‌ای نزدیک پیدا می‌کنند. مشکل اینجاست که جودی رازهایی دارد که می‌توانند تمام این دوستی را تغییر دهند.
کریستینا اپل‌گیت و لیندا کاردلینی قلب اصلی مجموعه‌اند. رابطه آن‌ها مدام میان همدلی، عصبانیت، وابستگی و بی‌اعتمادی حرکت می‌کند و همین تنش، کمدی و درام را همزمان جلو می‌برد.
Dead to Me به مرگ و سوگ می‌پردازد، اما لحنش کاملاً جدی نیست. شوخی‌های خشک، تصمیم‌های بد شخصیت‌ها و موقعیت‌های غیرمنتظره باعث می‌شوند داستان از یک Crime Drama معمولی فاصله بگیرد.
اگر After Life را دوست دارید اما داستانی معمایی‌تر و پرحادثه‌تر می‌خواهید، Dead to Me انتخاب بسیار خوبی است.
7. کیمی اشمیت شکست‌ناپذیر (Unbreakable Kimmy Schmidt)
سریال کیمی اشمیت شکست‌ناپذیر یکی از سیتکام‌های اولیه و هویت‌ساز دوران تولیدات اورجینال نتفلیکس بود؛ سریالی بسیار پرانرژی که با سرعت بالا شوخی می‌کند و تقریباً هر شخصیت فرعی آن شخصیت کمیک مشخص خودش را دارد.
کیمی پس از سال‌ها زندگی اجباری در یک پناهگاه زیرزمینی آزاد می‌شود و تصمیم می‌گیرد زندگی تازه‌ای را در نیویورک شروع کند. تجربه محدود او از جهان مدرن باعث می‌شود تقریباً هر اتفاق عادی برایش به ماجرایی جدید تبدیل شود.
الی کمپر انرژی خوش‌بینانه کیمی را در مرکز داستان قرار می‌دهد. تایتوس آندرومدون با بازی تیتوس برجس نیز یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های مجموعه است و بخش بزرگی از شوخی‌ها را به دوش می‌کشد.
تینا فی و رابرت کارلاک پشت سریال قرار دارند و همان سبک طنز سریع، ارجاع‌های فرهنگی و Absurd Comedy آشنای آثارشان در اینجا نیز دیده می‌شود.
اگر Sitcom سریع، رنگارنگ و پر از Joke می‌خواهید، Unbreakable Kimmy Schmidt از خالص‌ترین گزینه‌های کمدی این فهرست است.
8. نارنجی مد جدید است (Orange Is the New Black)
سریال نارنجی مد جدید است یکی از مجموعه‌های مهم سال‌های ابتدایی تولید محتوای اورجینال نتفلیکس است؛ اثری که Comedy-Drama را با فضای زندان و گروه بزرگی از شخصیت‌های زن ترکیب کرد.
پایپر چپمن به دلیل جرمی مربوط به گذشته‌اش وارد زندان فدرال می‌شود و ناگهان باید با محیطی کاملاً متفاوت از زندگی قبلی خود سازگار شود.
شروع داستان بیشتر بر تجربه پایپر تمرکز دارد، اما مجموعه به‌تدریج شخصیت‌های دیگر زندان را به مرکز روایت می‌آورد و از طریق گذشته آن‌ها، مسائل مربوط به نابرابری، سیستم قضایی، اعتیاد و طبقه اجتماعی را بررسی می‌کند.
Orange Is the New Black در تمام فصل‌ها یک کمدی سبک باقی نمی‌ماند؛ بعضی خطوط داستانی کاملاً دراماتیک و جدی‌اند. با این حال، طنز شخصیت‌محور و موقعیت‌های کمیک از ابتدا بخش مهمی از هویت مجموعه هستند.
اگر دنبال کمدی گروهی با شخصیت‌های فراوان، مضمون اجتماعی و داستانی بلندتر هستید، این مجموعه یکی از مهم‌ترین انتخاب‌های تاریخی در میان تولیدات Netflix است.
9. ونزدی (Wednesday)
سریال ونزدی کمدی سیاه را با فانتزی، Horror و Murder Mystery ترکیب کرده و یکی از شناخته‌شده‌ترین تولیدات این پلتفرم در سال‌های اخیر شده است.
ونزدی آدامز پس از مشکلاتی در مدرسه به آکادمی نورمور فرستاده می‌شود؛ مدرسه‌ای برای نوجوانانی که هرکدام ویژگی‌های غیرعادی دارند. او خیلی زود خود را درگیر مجموعه‌ای از قتل‌ها، رازهای خانوادگی و اتفاقات عجیب مدرسه می‌بیند.
جنا اورتگا با اجرای خشک و کنترل‌شده‌اش مهم‌ترین منبع طنز سریال است. واکنش تقریباً بی‌احساس ونزدی به موقعیت‌هایی که دیگران را وحشت‌زده یا هیجان‌زده می‌کنند، بخش بزرگی از Comedy را می‌سازد.
Wednesday نسبت به Sitcomهای کلاسیک داستان‌محورتر است و Mystery موتور اصلی فصل‌هاست؛ بنابراین انتخاب مناسبی برای مخاطبی است که از کمدی صرف استقبال نمی‌کند و در کنار طنز، معما و فضای گوتیک می‌خواهد.
حضور تیم برتون نیز در شکل‌گیری فضای بصری فصل نخست نقش مهمی دارد.
10. دهن لق (Big Mouth)
سریال دهن لق از متفاوت‌ترین کمدی‌های انیمیشنی بزرگسالانه است و موضوع بلوغ را به شکلی بسیار صریح، عجیب و گاهی عمداً آزاردهنده به طنز تبدیل می‌کند.
داستان گروهی از نوجوانان را دنبال می‌کند که با تغییرات جسمی، روابط، اضطراب و سردرگمی‌های دوران بلوغ روبه‌رو هستند. این احساسات در قالب موجوداتی خیالی مثل Hormone Monster شخصیت پیدا می‌کنند و در زندگی نوجوانان مداخله می‌کنند.
نیک کرول، اندرو گلدبرگ و دیگر سازندگان از تجربه‌های دوران نوجوانی برای ساخت کمدی استفاده کرده‌اند. شوخی‌ها بسیار بزرگسالانه‌اند و سریال محدودیت چندانی برای صراحت کلامی یا تصویری ندارد.
در پشت ظاهر اغراق‌شده، Big Mouth درباره موضوعاتی مانند شرم، بلوغ عاطفی، دوستی و پذیرفتن بدن نیز صحبت می‌کند و گاهی surprisingly جدی می‌شود.
این گزینه برای تماشای خانوادگی ساخته نشده است؛ اما اگر Adult Animation، طنز بی‌پرده و داستان‌های Coming-of-Age متفاوت را دوست دارید، یکی از مشخص‌ترین هویت‌های کمدی در میان آثار Netflix را دارد.
کدام سریال کمدی نتفلیکس را ببینیم؟
برای یک انتخاب کامل و عمیق، BoJack Horseman بهترین نقطه شروع است. اگر Dark Comedy واقع‌گرایانه‌تر می‌خواهید، After Life و Dead to Me مناسب‌ترند.
برای روم‌کام مدرن، Nobody Wants This پیشنهاد اصلی است و Never Have I Ever برای فضای نوجوانانه و Coming-of-Age انتخاب بهتری خواهد بود.
اگر یک Sitcom خالص و سریع می‌خواهید، Unbreakable Kimmy Schmidt را انتخاب کنید. Master of None برای کمدی آرام‌تر و شخصیت‌محور مناسب است.
Wednesday بهترین گزینه برای ترکیب کمدی، فانتزی و معما است؛ Big Mouth برای Adult Animation و Orange Is the New Black برای Comedy-Drama اجتماعی و گروهی ارزش بیشتری دارند.
